پارتیشن‌بندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جی‌پارتد (GParted) برنامه‌ای محبوب برای پارتیشن‌بندی دیسک سخت است

پارتیشن‌بندی، به قسمت کردن دیسک سخت به واحدهای منطقی ذخیره‌سازی کوچکتری تحت عنوان پارتیشن گفته می‌شود، به گونه‌ای که یک هارد دیسک فیزیکی می‌تواند همانند چندین هارد دیسک عمل کرده و در هر پارتیشن یک سیستم فایل قرار گیرد. ویرایشگر پارتیشن به برنامه‌ای می‌گویند که از طریق آن می‌توان اقدام به ایجاد، حذف، تغییر اندازه، قالب‌بندی پارتیشن‌ها کرد. یک پارتیشن از محدوده‌ای از سیلندرهای هارد دیسک تشکیل می‌شود. یعنی اینکه هر پارتیشن توسط یک سیلندر آغازین و یک سیلندر پایانی تعریف می‌شود. یک سیلندر بسته به نوع دیسک سخت، می‌تواند اندازه متفاوتی داشته باشد.

برخی از مزایای پارتیشن‌بندی عبارتند از:

  • با انجام پارتیشن‌بندی، می‌توان سیستم‌عامل و فایل‌های مربوط به برنامه‌ها را از فایل‌های شخصی کاربران مجزا کرد.
  • داشتن یک ناحیه مجزا برای انجام صفحه‌بندی توسط سیستم‌عامل
  • می‌توان به شکل همزمان چندین سیستم‌عامل بر روی یک هارد دیسک نصب کرد. هر سیستم‌عامل می‌تواند در یک پارتیشن مجزا نصب شود.
  • اگر برای یک پارتیشن اتفاقی افتاد، کل هارد دیسک تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت و مشکل تنها محدود به همان پارتیشن خواهد شد.

انواع پارتیشن‌ها[ویرایش]

به پارتیشن‌هایی که مستقیماً در جدول پارتیشن قرار می‌گیرند، اصطلاحاً پارتیشن اولیه گفته می‌شود. در ساختار ام‌بی‌آر که جدول پارتیشن ۶۴ بایت حجم دارد، تنها می‌توان چهار پارتیشن اولیه داشت. در ساختار جی‌پی‌تی، می‌توان تا ۱۲۸ پارتیشن اولیه داشت. به پارتیشن‌هایی که خود حاوی پارتیشن‌های دیگر هستند، اصطلاحاً پارتیشن توسعه‌یافته گفته می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Disk partitioning»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ مهر ۱۳۹۲).