سنگ آذرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در زمین‌شناسی به سنگ‌های حاصل از انجماد مواد مذاب، سنگ‌های آذَرین می‌گویند. سنگ‌های آذرین به دو بخش سنگ‌های آذرین درونی و سنگ‌های آذرین بیرونی تقسیم می‌شوند. سنگهای آذرین بیرونی حاصل فرآیند آتشفشانی و بیرون ریختن مواد مذاب از دهانهٔ آتشفشان است اما سنگ‌های آذرین درونی حاصل فرآیند ماندن ماگما در آشیانه و سرد شدن آهستهٔ آن می‌باشد.

از انواع سنگ‌های آذرین درونی گرانیت و از سنگ‌های آذرین بیرونی بازالت از همه معروف‌تر هستند.


آذرین درونی[ویرایش]

این سنگ‌ها بر اثر سرد شدن مواد مذاب در داخل زمین بوجود می‌آیند مثل سنگ گرانیت – گابرو ویژگی این سنگ‌ها این است که دارای بلورهای درشت می‌باشند و بیش تر رنگ روشن دارند

آذرین بیرونی[ویرایش]

سنگ‌های هستند که بر اثر سرد شدن مواد مذاب در خارج از کوه های آتشفشانی بوجود می‌آیند چون این مواد مذاب توسط آتشفشان از داخل زمین خارج می‌شوند به این سنگ‌ها آتشفشانی نیز می گویند. مثال: بازالت – زیولیت

جستارهای وابسته[ویرایش]


بخش‌بندی سنگ‌های آذرین آتشفشان
فلسیک مافیک
درصد سیلیس زیر ۶۸ ۶۸ تا ۶۳ ۶۳ تا ۵۲ ۵۲ تا ۴۸ بالای ۴۸
آتشفشانی ریولیت داسیت آندزیت بازالت کماتیت
نیمه‌ژرف گرانوفیر گرانودیوریت دیوریت دولریت پریدوتیت
نفوذی گرانیت گابرو