منیرو روانیپور
| منیرو روانیپور | |
|---|---|
| زمینه فعالیت | نویسنده |
| ملیت | |
| تولد | ۲ مرداد ۱۳۳۳ بوشهر |
| همسر(ها) | بابک تختی |
| فرزندان | غلامرضا |
| وبگاه رسمی | وبگاه رسمی |
منیرو روانیپور (زاده ۲ مرداد ۱۳۳۳، بوشهر) نویسنده ایرانی است.
بیشتر داستانهای وی در جنوب ایران میگذرد و فضای آن برآمده از طبیعت و مردم جنوب ایران است.
داستان «رعنا»ی وی از مجموعهٔ نازلی، در دورهٔ سوم (۱۳۸۲) جایزه گلشیری برگزیده شدهاست.[۱]
محتویات |
[ویرایش] کودکی
منیرو روانی پور یک سال قبل از کودتای 28 مرداد به دنیا آمد در خانواده ای که پدر عضو جبهه ملی بود و پسرخاله آموزگاری طرفدار حزب توده و دایی که وکیل دادگستری بود وناسیونالیست افراطی .محفل ها ومیگساری های سه نفره مردان فامیل اورا با شعرهای میززاده عشقی –ایرج میرزا و وحشی بافقی آشنا کرد ومحیط وهم انگیر و پراز افسانه زادگا هش گوشه چهره دیگری ازجهان را به او نشان داد.. پدر درسفرهای دور و دراز خود همیشه بادستی پر به خانه باز میگشت دستی پراز شعر شاعران گمنام .فایز و خیام وفردوسی نامهای آشنای خانواده بودند و. زندگی میان واقیعت ها و حسرت های تاریخی ازیک طرف و قصه های پریان و باورهای مردم جفره میگذشت و اورا برای نوشتن داستان هایی که نگاهی به واقعییت ونگاهی به افسانه دارد- آماده می کرد. کتاب های چاپ پروگروس و بخصوص کتاب های گورکی درخانه فراوان بود و او اولین کتاب گورگی را درده سالگی خواند. عطش خواندن ازهمان کودکی گریبانش راگرفت و رهایش نکرد. بعدازاین به سراغ کتاب های میکی اسپیلین و جوادفاضل – ر اعتمادی و ارونقی کرمانی...رفت .
مادربا شش کلاس سواد درحضور وغیاب پدر فرمان روای خانه بود و و پدربزرگ مادری نقشی انکار ناپذیر در جدی گرفتن درس وتحصیل داشت . بلند پروازی های مادر اورا راهی کودکستان کرد .انجا به نمایش های کودکانه دل بست و در دبستان معینی بوشهر درجشن های ملی نمایش نامه های تک پرده ای اجرا می کرد و همه رابه خنده وامی داشت .. دردبیرستان شاهدخت وارد گروه ادبی مدرسه شد و به تئاترروی آورد در درنمایش نامه مادر نوشته منوچهرآتشی و به گارکردانی او بازی کرد.حضور معلمان تازه نفس که از دانشگاه شیراز آمده بودند اورا با ادبیات جدیدی آشنا ساخت .نام های چخوف – شلوخوف – تولستوی نام های آشنا ی این دوره از زندگی او هستند . منیروروانی پوریک سال مانده به پایان دبیرستان درکنکور دبیرستان دانشگاه پهلوی شرکت کرد و راهی شیراز شد.
[ویرایش] زندگی
منیرو روانی پور در جفرهٔ بوشهر به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در بوشهر گذراند و در دانشگاه شیراز روانشناسی خواند. برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در رشته علوم تربیتی از دانشگاه ایندیانا کارشناسی ارشد گرفت.[۲]
روانیپور از سال ۱۳۶۰ داستاننویسی را شروع كرده است و اولین كتابش (کنیزو) در سال ۱۳۶۷ منتشر شدهاست.[۳] پس از آن تعداد زیادی داستان کوتاه و چند رمان نوشت. داستان رعنا از مجموعهٔ نازلی، در دورهٔ سوم ۱۳۸۲ جایزه گلشیری برگزیده شده است.[۴]
روانیپور در کلاسهای داستاننویسی ِ خود با بابک تختی، پسر پهلوان تختی آشنا شد و ازدواج کردند. بابک تختی ناشر (نشر قصه) است و فرزندشان غلامرضا حاصل این ازدواج میباشد.[۵]
در سال ۱۳۷۹ روانیپور یکی از شرکتکنندگان کنفرانس برلین بود.[۶] قهرمان داستان زن فرودگاه فرانکفورت نیز زنی است که قرار بوده در کنفرانس برلین داستان بخواند، اما با مشکلاتی که در حاشیه کنفرانس بهوجود میآید فرصت داستانخوانی را از دست میدهد و علاوه بر آن در کشورش نیز او را برای حضور در این کنفرانس مورد شماتت قرار میدهند.[۷]
روانیپور در سال ۱۳۸۵ از اولین حامیان «کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیضآمیز علیه زنان» در ایران بود.[۸]
وی هماکنون از دسامبر ۲۰۰۷ با خانوادهاش در آمریکا به سر میبرد.[۹]
[ویرایش] بررسی آثار
هرچند سبک و زبان نویسنده در طول سالها تغییر میکند، دغدغههای او ثابت هستند؛ عناصر ویژه داستانی، طبیعت حاکم بر فضای داستانها و نقش برجسته زنها، از همان کتاب اول در داستانها حضور دارند. بعضی از شخصیتهای داستانی مانند مریم یا گلپر نیز در داستانهای مختلف روانیپور بارها ظاهر میشوند.[۱۰]
[ویرایش] کتابشناسی
[ویرایش] داستان های بلند
- ۱۳۷۸ - رمان کولی کنار آتش
[ویرایش] داستان های کوتاه و مجموعه داستان
- ۱۳۷۲ - مجموعه داستان سیریا، سیریا
- ۱۳۸۰ - زن فرودگاه فرانکفورت
- ۱۳۸۱ - مجموعه داستان نازلی [۱۱]
[ویرایش] کودکان
- گنجشک و آقای رئیس جمهور
- ترانههای کودکان [۱۲]
[ویرایش] منابع
- ↑ وبگاه بنیاد گلشیری، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ وبگاه آفتاب، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ وبگاه آفتاب، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ وبگاه بنیاد گلشیری، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ اسطورههای ما پشتمان را خالی کردند، گفت و شنید با بابک تختی، شهروند، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ کدیور، مکتوب، بازدید در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ نگاهی به دو مجموعه داستان «زنی در فرودگاه فرانکفورت» و «نازلی»، بازدید در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ تغییر برای برابری (وبگاه رسمی کمپین یک میلیون امضا، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ یادداشتهای منیرو روانیپور، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ فرشته احمدی، روزنامه شرق، ۱۸ خرداد۱۳۸۳، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ وبگاه آفتاب، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
- ↑ وبگاه آفتاب، بازدید در ۸ ژانویه ۲۰۰۸
[ویرایش] پیوند به بیرون
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به منیرو روانیپور در ویکیگفتاورد موجود است. |
- وب گاه منیرو روانی پور
- نگاهی به بیست سال داستاننویسی منیرو روانیپور، فرشته احمدى، روزنامه شرق، ۱۸ خرداد ۱۳۸۳
- روز و شب : نوشتههای منیرو
|
|||||||||||