اهل غرق
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اهل غرق رمانی است نوشته منیرو روانیپور.
کتاب اهل غرق نخستین بار در سال ۱۳۶۸ منتشر شده و مجدداً توسط نشر قصه در سال ۱۳۸۳ در تهران تجدید چاپ شدهاست.
مشخصات چاپ نشر قصه: شابک ISBN 964-5776-29-5 و کد ۸۲-۲۶۶۹م در کتابخانه ملی ایران دارای ۳۰۷ صفحه. طراح روی جلد این نسخه، اردشیر رستمی است.
داستان اهل غرق در جُفرهٔ بوشهر میگذرد و عناصر تكرار شونده شاخص آثار روانیپور در آن نقش پررنگی دارند. عناصری چون طبیعت جنوب ایران و دريا، افسانههاى جُفره و پریهای دریایی، طلسمها، ماهیگیری و زنان بومی که از کتاب کنیزو (۱۳۶۷) با آنها آشنا شدهایم و در اهل غرق کامل مىشوند. خانم روانیپور در این رمان نگاهی پذيرنده و طبيعى به اعتقادات افسانهای بومىها دارد. (بعدا در مجموعه سیریا، سیریا (۱۳۷۲) دیدی انتقادیتر به خود میگیرد.) [۱]
شخصیتهایی مانند مادربزرگ، مرد سبزچشم، گلپر و پریهای دریایی آبی و قرمز... همگی در این داستان حضور دارند و همچنان که جفره مسیر تاریخی خود را طی میکند، آنان نیز به تکامل میرسند.
[ویرایش] منابع
- منیرو روانیپور، اهل غرق، نشر قصه (تهران)، ۱۳۸۳
| آثار منیرو روانیپور |
|---|
| رمانها: اهل غرق • دل فولاد • کولی کنار آتش
مجموعههای داستانی: کنیزو • سنگهای شیطان • سیریا، سیریا • زن فرودگاه فرانکفورت • نازلی |
