محمد مایلی‌کهن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد مایلی‌کهن
Replace image male FA.jpg
شناسنامه
زادروز ۱۵ خرداد ۱۳۳۲
زادگاه بندر انزلی، ایران
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی گهر دورود
پُست مربی (گذشته هافبک)
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۶۹-؟؟۱۹
؟؟۱۹-۱۹۷۶
۱۹۷۶-۱۹۹۰
قصر یخ
نفت تهران
پرسپولیس تهران
تیم ملی
۱۹۷۸-۱۹۸۲ ایران
دوران مربیگری
۱۹۹۰-۱۹۹۲
۱۹۹۱-۱۹۹۲
۱۹۹۲-۱۹۹۵
۱۹۹۵-۱۹۹۷
۲۰۰۳
۲۰۰۳-۲۰۰۴
۲۰۰۴
۲۰۰۶-۲۰۰۷
۲۰۰۸-۲۰۱۱
۲۰۱۲-
پرسپولیس تهران (دستیار)
تیم ملی ایران (دستیار)
تیم ملی فوتسال ایران
تیم ملی ایران
تیم ملی زیر ۲۳ سال
سایپا کرج
پیکان
فولاد خوزستان
سایپا کرج
گهر دورود


محمد مایلی‌کهن (زادهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۳۲ - بندر انزلی) بازیکن پیشین و مربی فوتبال اهل ایران است.

او ۱۳ سال عضو تیم پرسپولیس تهران و بازیکن تیم ملی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ بود.

کسب مقام چهارم جام جهانی فوتسال ۱۹۹۲ و مقام سوم جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ مهمترین موفقیت‌های مایلی کهن در عرصه مربی‌گری هستند.

محتویات

دوران مربیگری[ویرایش]

رده ملی[ویرایش]

تیم ملی فوتبال داخل سالن[ویرایش]

در دومین دوره جام جهانی فوتبال داخل سالن (فوتسال) در سال ۱۹۹۲ در هنگ کنگ سرمربی تیم ملی ایران بود که با این تیم به مقام چهارم مسابقات دست یافت.

دستیاری در تیم‌های ملی بزرگسالان و جوانان[ویرایش]

پس از آن برای مدتی به عنوان کمک مربی دوم تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۹۴ فعالیت کرد. در این دوره علی پروین سرمربی تیم ملی و ناصر ابراهیمی کمک مربی اول تیم بود. پس از عملکرد ناموفق تیم ایران در مرحله نهایی آن مسابقات، در کنفرانس خبری ای که پس از آخرین مسابقه ایران در قطر برگزار شد، مایلی کهن یک خبرنگار ایرانی را مضروب کرد و به همین خاطر به طور مادام العمر از مربیگری محروم شد.[۱] اما یک سال بعد بخشیده شد و به عنوان دستیار بهمن صالح نیا در تیم ملی جوانان منصوب گردید.

سرمربی گری تیم ملی بزرگسالان[ویرایش]

مایلی کهن دو مرتبه به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد؛ بار اول در سال ۱۳۷۴ و بار دوم در سال ۱۳۸۸.

در پایان لیگ آزادگان در زمستان سال ۱۳۷۴ و در حالی که گمانه زنی‌ها در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی حول اسامی ناصر حجازی، فیروز کریمی، محمود یاوری، و چند مربی سرشناس خارجی می‌گشت، مایلی کهن و دیگر دستیار تیم ملی جوانان، مجید جهانپور، به عنوان مربیان تیم ملی بزرگسالان اعلام شدند. برای مدتی مشخص نبود که آیا قرار است فرد دیگری به سرمربی به این جمع اضافه شود یا خیر. اما سرانجام مشخص شد مایلی کهن سرمربی تیم ملی و جهانپور و فریادشیران دستیاران وی خواهند بود و تیم را در مسابقات انتخابی جام ملتهای آسیای ۱۹۹۶ هدایت خواهند کرد. این مسأله به ویژه از این جهت مورد انتقاد مطبوعات واقع شد که مایلی کهن پیش از آن سابقه سرمربی گری در هیچ تیم باشگاهی یا ملی را نداشت.

تیم ایران با ۶ برد در مقابل تیم‌های عمان، سریلانکا، و نپال به مرحله نهایی مسابقات در امارات صعود کرد. در مرحله نهایی تیم ایران پس از شکست در مقابل عراق در بازی اول، در سایر مسابقات بازیهای خوب و هجومی ای از خود به نمایش گذاشت و توانست با دو پیروزی به یادماندنی در مقابل عربستان و کره جنوبی، شکست در مقابل عربستان در ضربات پنالتی، و پیروزی در مقابل کویت در ضربات پنالتی نهایتا به مقام سوم مسابقات برسد.

پس از آن کارش در تیم ملی را با هدایت تیم در مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۹۸ ادامه داد. علیرغم نتایج خوب اولیه، تیم ایران در اواخر رقابت‌های گروهی دچار افت شدیدی شد و با شکست در مقابل عربستان و قطر رتبه اول گروه را از دست داد و راهی پلی آف شد. در پی شکست ۲ـ۰ از قطر در پایان مرحله گروهی، مایلی کهن از سرمربی گری تیم ملی برکنار شد تا والدیر ویرا سرمربی تیم ملی امید هدایت تیم بزرگسالان را در مسابقه پلی آف در مقابل ژاپن به عهده بگیرد. در طی سالهای ۱۹۹۵-۱۹۹۷، او هدایت تیم ملی را در ۴۰ بازی به عهده داشت که حاصل کار او ۲۵ برد، ۸ مساوی، ۷ باخت بود.

او در ۱۷ فرودین ماه سال ۱۳۸۸ در پی برکناری علی دایی از سرمربی‌گری تیم ملی ایران برای دومین بار به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب گردید.،[۲] اما در پی اتفاقاتی که بعد از بازی استقلال - سایپا روی داد و بیانیهٔ توهین آمیزش[۳] وی در تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ با صدور بیانیه‌ای دیگر از ادامه مربی‌گری تیم ملی فوتبال ایران استعفا کرد.[۴] او در این بیانیه با سخره گرفتن انتقاداتی که از وی شده وضعیت فوتبال ایران را با زبان کنایه زیر سوال برد.[۵] فدراسیون فوتبال نیز بلافاصله با این استعفا موافقت نمود.[۶]

سرمربی گری تیم ملی امید[ویرایش]

در فصل ۸۲-۸۳ لیگ برتر و زمانی که سرمربی تیم سایپا بود، به عنوان سرمربی تیم امید ایران منصوب شد تا تیم ایران را آماده حضور در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۰۴ سیدنی کند. او در این دوره برای مدتی به طور همزمان هدایت هر دو تیم سایپا و تیم ملی امید را برعهده داشت. پس از پیروزی در مقابل مالزی، تیم ایران در تهران در مقابل کره جنوبی و در چین مقابل تیم امید چین شکست خورد تا مایلی کهن از کار برکنار شود. تیم سایپا در این فصل در بین ۱۴ تیم لیگ برتر در رتبه سیزدهم قرار گرفت، اما از آنجا که قرار بود برای فصل بعد تعداد تیم‌ها به ۱۶ تیم افزایش پیدا کند سایپا در فصل بعد لیگ برتر هم شرکت کرد.

رده باشگاهی[ویرایش]

سایپا[ویرایش]

پیکان[ویرایش]

فولاد خوزستان[ویرایش]

در فصل ۸۶-۱۳۸۵ به عنوان سرمربی فولاد خوزستان منصوب شد. فولاد که فصل ۸۴-۱۳۸۳ را با قهرمانی لیگ برتر به پایان برده بود، در این فصل نتایج ضعیفی گرفت تا مایلی کهن در اواسط فصل از کار برکنار شود و نهایتا فولاد به دسته یک سقوط کند.

گهر درود[ویرایش]

محمد مایلی کهن در نیم فصل دوم فصل ۹۲ـ۱۳۹۱، به تیم گهر درود پیوست. تیم گهر در نیم فصل اول به دلیل استاندارد نبودن استادیومش از بازی در ورزشگاه خانگی محروم بود و قبل پیوستن مایلی کهن تنها ٨ امتیاز از ١٢ بازی به دست آورده بود. در نیم فصل دوم به تیم گهر اجازه بازی در خانه داده شد، اما این تیم بازهم نتوانست نتایج مناسبی کسب کند. تیم مایلی کهن طی ٢٢ بازی تنها ١١ امتیاز کسب کرد و هر ٧ بازی پایانی خود را به حریفان واگذار نمود. در این فصل در فاصله چهار هفته به پایان فصل سقوط گهر به لیگ یک مسجل شد.

حاشیه‌ها[ویرایش]

کارشناسی در شبکه من و تو[ویرایش]

در حالی که استفاده از ماهواره در ایران ممنوع می‌باشد،[۷] مایلی کهن در برنامه‌ای تحت عنوان "آفساید" در شبکه ماهواره‌ای من و تو، به صورت تلفنی با این شبکه گفتگو کرده و به تحلیل مسائل روز فوتبال می‌پردازد.[۸][۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]