تیم ملی فوتبال امید ایران
| لقب | تیم ملی امید | ||
|---|---|---|---|
| فدراسیون | فدراسیون فوتبال ایران | ||
| کنفدراسیون | ایافسی (آسیا) | ||
| سرمربی | |||
| کاپیتان | محسن مسلمان | ||
| ورزشگاه | ورزشگاه آزادی | ||
| کد فیفا | IRN | ||
|
|
|||
| نخستین بازی ملی | |||
(تهران, ایران; ۵ ژانویه ۱۹۸۰) |
|||
| بهترین پیروزی | |||
(پوسان, کره جنوبی; ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۲) |
|||
| بدترین شکست | |||
(تهران, ایران; ۹ فوریه ۲۰۰۱) |
|||
| بازیهای آسیایی | |||
| حضور | ۳ (نخستین ۲۰۰۲) | ||
| بهترین نتیجه | قهرمان ۲۰۰۲ | ||
| مدالها | ||
|---|---|---|
| بازیهای آسیایی | ||
| طلا | پوسان ۲۰۰۲ | تیمی |
| برنز | دوحه ۲۰۰۶ | تیمی |
تیم ملی فوتبال امید ایران یا تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ایران نماینده فوتبال کشور ایران در بازیهای المپیک تابستانی و بازیهای آسیایی است.
محتویات |
تیم فوتبال امید ایران [ویرایش]
تیم فوتبال امید ایران، نام تیم منتخب المپیک ایران است. این تیم، تیم فوتبالی بینالمللی است که از سوی کمیته ملّی المپیک ایران (و نه فدراسیون فوتبال) به نمایندگی از فوتبال ایران در مسابقاتی که برگزار کننده آنها کمیته بینالمللی المپیک یا شورای المپیک آسیا (و نه فیفا) باشد شرکت می نماید.
نفرات و اعضای کادر فنی این تیم درست بهمانند تیم ملی فوتبال ایران میتوانند از میان بازیکنان ایرانی شاغل در لیگهای فوتبال داخلی یا خارجی و مربیان شایسته انتخاب شوند با این تفاوت که بازیکنان بایستی از محدوده سنی زیر ۲۳ سال باشند. البته مطابق آئیننامه المپیک، این تیم بهسان سایر تیمهای فوتبال المپیک جهان، مجاز به استفاده از سه بازیکن بالاتر از این شرایط سنّی میباشد.
حواشی مدیریتی [ویرایش]
صرف اشتغال بازیکنان و مربّیان در نظر گرفته شده برای تیم امید در لیگهای مختلف فوتبال ایران که از سوی فدراسیون فوتبال سازماندهی میشود، به خودی خود پای این نهاد و سازمانها، کمیتهها و اتّحادیههای وابستهاش را نیز تا حدودی به سازوکار ساماندهی به امور تیم امید باز میکند و این موضوع همواره یکی از مشکلات و سبب بروز ناهماهنگیها و در پارهای اوقات حتی کشمکشهایی در امر مدیریت این تیم میان فدراسیون فوتبال و کمیته ملی المپیک و گاهی حتی سازمان تربیت بدنی، و یکی از عوامل عدم نتیجه گیری درخشان آن در بازیهای آسیایی و ناکامی مطلق در رقابتهای انتخابی المپیک (عدم راهیابی به مسابقات المپیک در ده دوره متوالی پس از المپیک ۱۹۷۶ مونترئال) بوده است.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸]
ذوالفقارنسب، از مربّیان فوتبال ایران در این زمینه طیّ اظهار نظری عنوان و پیشنهاد نموده است:
...تا زمانی که این تیم از دو کانال کمیته ملّی المپیک و فدراسیون فوتبال هدایت شود اوضاع بر همین منوال خواهد بود و به توفیقی در این راه نخواهیم رسید ... رئیس سازمان تربیت بدنی اختیار این تیم را به یکی از این دو نهاد واگذار کرده و مشکل ایجاد شده را یک بار برای همیشه حل کند...[۹]
از دیگر نقدهایی که گهگاه حول این تیم نیز به مانند برخی دیگر از عرصههای فوتبال ایران عنوان میشود، ادّعای آلودگی انتخاب ها ( بهخصوص در زمینه مربّی) به واسطهگری و دلّالی افراد غیر ورزشی با اهداف صرفاً اقتصادی و سودجویانه میباشد.[۱۰]
مربیان [ویرایش]
ایرج سلیمانی (۱۹۸۳)
حسن حبیبی (۱۹۹۲–۱۹۹۴)
Enver Hadžiabdić
هانس یورگن گده (۱۹۹۴–۱۹۹۶)
حسن حبیبی (۱۹۹۶–۱۹۹۸)
ابراهیم قاسمپور (۱۹۹۸)
علی پروین (۱۹۹۹)
ایگون کوردس (۱۹۹۹)
مهدی مناجاتی (۲۰۰۰–۲۰۰۲)
برانکو ایوانکوویچ (۲۰۰۲)
محمد مایلیکهن (۲۰۰۳)
حسین فکری (۲۰۰۳–۲۰۰۶)
رنه سیموئز (۲۰۰۶)
وینگو بگویچ (۲۰۰۶–۲۰۰۷)
نناد نیکولیچ (۲۰۰۸)
غلامحسین پیروانی (۲۰۰۹-۲۰۱۰)
علیرضا منصوریان (۲۰۱۱ تاکنون)
افتخارات [ویرایش]
تیم امید که در سال ۲۰۰۲ به مربّیگری برانکو ایوانکوویچ، مدال طلای رشته فوتبال بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بوسان را برای ورزش ایران به دست آورده بود، در سال ۲۰۰۶ و بازیهای آسیایی دوحه در حالی که تا آخرین روزهای پیش از مسابقات خطر کنار گذاشته شدن از تورنمت به دلیل تعلیق عضویّت فدراسیون فوتبال ایران در فیفا آن را تهدید میکرد سرانجام برای دفاع از عنوان قهرمانی خود شرکت جسته و تحت هدایت رنه سیموئز برزیلی، حائز رتبه سوم و مدال برنز شد.[۱۱]
بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو [ویرایش]
تیم ملی امید ایران یا تیم ملی زیر ۲۳ سال ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ در مرحله گروهی با تیم های ترکمنستان٬ بحرین و ویتنام هم گروه شد[۱۲] و توانست با شکست هر سه حریف به مرحله یک هشتم نهایی صعود کند.[۱۳]
ایران در مرحله یک هشتم نهایی نیز با نتیجه ۳ بر ۱ تیم زیر ۲۳ سال مالزی را شکست داد و راهی مرحله یک چهارم نهایی شد.[۱۴]
در مرحله یک چهارم تیم امید برابر تیم زیر ۲۳ سال عمان قرار گرفت و با یک گل بر حریف غلبه کرد تا در نیمه نهایی حریف تیم ژاپن شود.[۱۵]
منابع [ویرایش]
- ↑ «سعیدلو: تیم امید برای موفّقیّت نیاز به همدلی بیشتر فدراسیون فوتبال دارد». وبگاه پارس فوتبال.
- ↑ «سعیدلو خواستار همدلی مسئولان فدراسیون شد». خبرگزاری مهر.
- ↑ «گفتوگو با شاهرخ بیانی». وبگاه Deutsche Welle.
- ↑ «اختلاف نظرها آتش به جان تيم اميد». وبگاه خبری تحلیلی عصر ایران.
- ↑ «كفاشيان: كميته تيمهای ملّی مخالف حضور پيروانی در تيم اميد است». خبرگزاری فارس.
- ↑ «تيم اميد در بنبست». همشهری آنلاین.
- ↑ «کمیته ملّی المپیک: فدراسیون مسئول ناکامی تیم امید است». وبگاه خبر آنلاین.
- ↑ «تیم ملّی امید در کشاکش بین فدراسیون و کمیته المپیک». پابگاه خبری تحلیلی فرارو.
- ↑ «جدیدترین موضعگیریها در فوتبال ملّی ایران». وبگاه صدای آلمان.
- ↑ ««امید» ناامیدترین تیم تاریخ فوتبال ایران». مجلّه الکترونیکی ویستا.
- ↑ «تيم اميد با اميد به دوحه رفت». وبگاه روزنامه ابتکار.
- ↑ تیم ملی فوتبال امید با بحرین، ترکمنستان و ویتنام همگروه شد
- ↑ ایران با شکست ویتنام سرگروه شد/همشهری
- ↑ پيروزي تيم فوتبال اميد ايران مقابل مالزي و صعود به مرحله يك چهارم نهایی
- ↑ تيم فوتبال ايران با غلبه بر عمان حريف ژاپن شد
جستار وابسته [ویرایش]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد فوتبال است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |