محمد فیروزی
| محمد فیروزی | |
|---|---|
| زادروز | ۱۳۳۶[۱] تهران[۱] |
| ملیت |  ایرانی |
| پیشه | نوازندهٔ عود |
محمد فیروزی، (۱۳۳۶، تهران -) نوازندهٔ سرشناس بربط و سهتار است.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
محمد فیروزی از همان دوران کودکی به موسیقی علاقه داشت و نسبت خانوادگی وی با هوشنگ ظریف باعث شد که با موسیقی بیشتر آشنا شود.[۱]
او در سال ۱۳۴۹ به هنرستان عالی موسیقی ملی وارد شد. با ورود منصور نریمان به هنرستان، ساز بربط را به عنوان ساز دوم خود انتخاب کرد.[۱] بعد از اتمام دوره هنرستان، در سال ۱۳۵۵ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران وارد شد و در دانشگاه نزد محمد رضا لطفی، حسین علیزاده و نورعلی برومند آموزش سهتار را دنبال کرد.
[ویرایش] کار هنری
وی در سال ۱۳۵۶ وارد رادیو شد و در گروه سماعی به سرپرستی حسن ناهید به اجرای برنامه پرداخت. در همان سال بود که در رادیو گروه عارف تشکیل شد و محمد فیروزی همراه با پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، ناصر فرهنگ فر، جمشید عندلیبی و علی اکبر شکارچی نخستین اعضای این گروه بودند.[۱] وی همراه با این گروه در ساخت مجموعهٔ چاووش همکاری کرد.[۱]
محمد فیروزی به همراه گروه عارف کنسرتهای متعددی در کشورهای مختلف دنیا به خوانندگی محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و ایرج بسطامی اجرا کرد که در آلبومهایی چون دستان، نوا، لالهٔ بهار، شور انگیز و افشاری مرکب نتیجهٔ آن بود.[۱]
وی در سال ۱۳۶۹ از گروه عارف جدا شد و به گروه آوا پیوست که سرپرستی و خوانندگی آن را محمدرضا شجریان بر عهده داشت و اعضای آن عبارت بودند از: داریوش پیرنیاکان، جمشید عندلیبی، مسعود شناسا، جواد بطحایی، سعید فرجپوری و همایون شجریان که حاصل همکاری این گروه آثاری همچون: آهنگ وفا، رسوای دل و شب وصل بود.[۱]
محمد فیروزی همچنین از سال ۱۳۶۹ همراه با گروههای آوا و بیدل به سرپرستی محمدرضا شجریان و حسامالدین سراج سفرهای متعددی به خارج از کشور داشت و در فستیوالهای مختلف در آلمان و هلند شرکت کرد.[۱] وی همچنین در آلبومهای آسمان عشق و آرام جان و بعدتر غوغای عشقبازان و سخن عشق هم با محمدرضا شجریان همکاری کرد.
در سال ۱۳۸۰ در گروه رومی «مولوی» به همراه شهرام ناظری، بزرگترین تور موسیقی ایران را در شانزده شهر اجرا کرد که کنسرت آنها با بیش از ۱۲۰ هزار تماشاچی در کاخ سعد آباد رکورد خاورمیانه را برایشان رقم زد.
[ویرایش] تدریس
محمد فیروزی، تدریس بربط، تار و سهتار را از مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و کانون چاوش (از بدو تشکیل) آغاز کرد و در حال حاضر در هنرستان موسیقی دختران و کنسرواتوار تهران به تدریس میپردازد. وی همچنین در حال تدوین کتابی مختص ساز بربط است.[۲]
