محمدعلی عمویی
| محمدعلی عمویی | |
|---|---|
![]() |
|
| زادروز | ۱۳۰۷ کرمانشاه |
| نقشهای برجسته | عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران |
| مکتب | مارکسیسم، مارکسیسم-لنینیسم |
| آثار | دُرد زمانه |
| همسر | نسرین نافعی[۱] |
محمد علی عمویی از اعضای تشکیلات افسران حزب توده ایران و عضو کمیته مرکزی حزب بود. وی از باسابقهترین زندانیان سیاسی درایران است که ۲۵ سال از عمر خود را در سالهای قبل از انقلاب و ۱۲ سال پس از انقلاب در زندان به سر بردهاست.
محتویات |
[ویرایش] زندگی شخصی و فعالیتهای سیاسی
عمویی در سال ۱۳۰۷ در کرمانشاه به دنیا آمد، تحصیلات ابتدایی را در کرمانشاه و دوره متوسطه را در تهران گذراند.[۲] او اولین بار، پس از کودتای ۲۸ مرداد دستگیر و زندانی شد. و در آستانه انقلاب ۱۳۵۷، به همراه دیگر زندانیان سیاسی آزاد شد.
در اسفند ماه ۱۳۵۷، پلنوم شانزدهم حزب توده محمدعلی عمویی و سه تن دیگر از اعضای سازمان افسری حزب (عباس حجری، تقی کیمنش و رضا شلتوکی) را که ۲۵ سال در زندانهای حکومت پهلوی بودند، به عضویت کمیتهٔ مرکزی انتخاب کرد.[۳] هیأت سیاسی حزب در خرداد ۱۳۵۸ عمویی را به عضویت هیأت دبیران (و به تبع آن هیأت سیاسی) در آورد.[۴] در فروردین ۱۳۶۰، پلنوم هفدهم عضویت وی را در هیأت دبیران ابقاء نموده و او به عنوان مسئول روابط عمومی و روابط بینالمللی برگزید.[۵]
عمویی در جریان بازداشت گسترده اعضای حزب توده در سال ۱۳۶۱ (به اتهام کودتا و سپس جاسوسی برای شوروی) دستگیر و ابتدا به اعدام و سپس حبس ابد محکوم گردید. او در زندان مجبور به تواب شدن و اقرار تلویزیونی و سخنرانیهای ضدحزب برای زندانیان دیگر شد.[۶]
عمویی همچون نورالدین کیانوری در سالهای میانی دهه هفتاد آزاد شد. عمویی در مصاحبهای با روزنامه آفتاب امروز، بر شکنجه شدن کیانوری برای اعتراف به کودتا و جاسوسی تاکید کرد.[۷]
هاشمی رفسنجانی از چهرههای سرشناس حکومت، بعدها در مصاحبهای با روزنامه همشهری عنوان نمود که برخورد با حزب توده و اعدام اعضای حزب توده بهتر بود که انجام نمیشد. وی دلیلی برای اینکه حزب توده در اندیشه کودتا بوده، نیافتهاست.[۸]
[ویرایش] آثار
[ویرایش] تألیف
- محمدعلی عمویی. دُرد زمانه - خاطرات محمدعلی عمویی «۱۳۵۷ - ۱۳۲۰». چاپ دوم. انتشارات آنزان، ۱۳۷۷. ISBN 964-91484-6-9.
[ویرایش] ترجمه
- ارنستو چهگوارا. خاطرات ارنستو چهگوارا (روزشمار عملیات در بولیوی). ترجمهٔ محمدعلی عمویی. چاپ اول. نشر اشاره، ۱۳۸۱. ISBN 964-5772-19-1.
- روجر کِیران، توماس کنی. خیانت به سوسیالیسم: پس پردهٔ فروپاشی اتحاد شوروی. ترجمهٔ محمدعلی عمویی. چاپ اول. نشر اشاره، ۱۳۸۴. ISBN 964-5772-26-5.
- مایک دیدیدو (Mike Davidow). پروسترویکا، فراز و فرود آن. ترجمهٔ محمدعلی عمویی. چاپ اول. نشر اشاره، ۱۳۸۱. ISBN 964-5772-92-3.
[ویرایش] پانویس
- ↑ محمدعلی عمویی. دُرد زمانه - خاطرات محمدعلی عمویی «۱۳۵۷ - ۱۳۲۰». چاپ دوم. انتشارات آنزان، ۱۳۷۷. ص ۱۴. ISBN 964-91484-6-9.
- ↑ «گفتگو با محمدعلی عمویی: از دل ۳۰ خرداد ۶۰ ج.اسلامی کنونی درآمد.». نشریه چشم انداز ایران (شماره ۳۵، دی و بهمن ۱۳۸۴).
- ↑ نورالدین کیانوری در گفتگو با مصاحبهگر ناشناس. خاطرات نورالدین کیانوری. چاپ اول. انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۱. ص ۵۰۵.
- ↑ نورالدین کیانوری در گفتگو با مصاحبهگر ناشناس. خاطرات نورالدین کیانوری. چاپ اول. انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۱. ص ۵۱۲.
- ↑ نورالدین کیانوری در گفتگو با مصاحبهگر ناشناس. خاطرات نورالدین کیانوری. چاپ اول. انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۱. ص ۵۱۸.
- ↑ "تواب، پدیدهای نوظهور در زندان!" ص ۴۳ - اشرف دهقانی
- ↑ «کیانوری به شدت شکنجه شده بود». سایت راه توده.
- ↑ از روز اول مطمئن بودم نمیبازیم (گفتگو با هاشمی رفسنجانی) در وبگاه روزنامه همشهری
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
