قطار تندرو
قطار تندرو (سریعالسیر) یا سیستم قطار راهآهن پرسرعت نسبت به قطار معمولی به طور قابل ملاحظهای از سرعت بالاتری برخوردار است. تعریف قطار تندرو و مرز بین این نوع از ترابری ریلی و قطار معمولی بسته به استانداردهای مختلف، متفاوت است.
در ایران در سال ۱۳۵۵ شمسی خورشیدی سرعت ۱۶۰ کیلومتر در ساعت به عنوان مرز بین قطار پرسرعت و قطار معمولی تعریف شد اما در اثر پیشرفت در زمینه ساخت قطار و نیز نوع ریل اکنون سرعت ۲۵۰ کیلومتر در ساعت به عنوان حد تعریف شدهاست.
اتحادیه اروپا راهآهن سریع را به سرعت بالای ۲۰۰ کیلومتر میگوید و راهآهن فدرال ایالات متحده به سرعت بیش از ۱۴۵ کیلومتر در ساعت. هر چند هیچ استاندارد ویژهای نیست و بسته به محدودیتهای محلی سرعتهای پایین تر در نظر گرفته میشوند.
قطار "شانگهای مَگلِو" از کشور چین سریعترین قطار جهان نام دارد، رکورد ثبت شده از این قطار سرعتی بالغ بر ۵۰۱ کیلومتر در ساعت است.
در ایران اولین پروژه قطار تندرو توسط شرکت آرتین پویان در مسیر تهران-قم-اصفهان حال اجرا می باشد که طراحی آن بر اساس سرعت ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت بوده که در زمان بهره برداری ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت خواهد بود. پس از بهره برداری از این پروژه زمان جابجایی مسافر بین تهران تا اصفهان حدود ۱ ساعت و نیم خواهد بود.
ویژگیها [ویرایش]
در خطوط پرسرعت در قوس هااز شعاع ۷۰۰۰ متر تا ۴۵۰۰ متر وابسته به شرایط استفاده میکنند. در قوسهای عمودی از شعاع ۳۵۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ متر استفاده میشود.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- www.artinpouyan.com
- http://faraznews.ir/newsdetail-8118-fa.html
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «High-speed rail»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ می۲۰۰۹).
