تونل مانش
مختصات: ۲۱″ ۹′ ۱°شرقی ۴۹٫۵″ ۵′ ۵۱°شمالی / ۱٫۱۵۵۸۳غرب ۵۱٫۰۹۷۰۸۳جنوب
تونل ۵۲ کیلومتری کانال مانش که بندر ادوکاله فرانسه را به شهرک فولکستون انگلستان متصل میکند از زیر دریا و در کف آن کشیده شدهاست.
مخارج آن که بزرگترین پروژه ساختمانی اروپا است، ۶ میلیارد پوند (متجاوز از ۱۰ میلیارد دلار) برآورد شدهاست، این تونل در ۴۰ متری زیر دریا ساخته شده و دارای ۲ خط (رفت و برگشت) برای قطارهای حمل اتومبیل و مسافر است. قطر هر کانال ۲/۷ متر و دارای لولههای تهویه و نجات مصدومین احتمالی است، عبور قطارها از تونل ۳۰ دقیقه طول میکشد و با این پروژه زمان مسافرت از پاریس به لندن و بالعکس از طریق زمینی ۳ ساعت کاهش خواهد یافت.
تونل مانش که به آن تونل کانال نیز گفته میشود، بار دیگر انگلستان را از طریق خشکی به دیگر قاره اروپا متصل میکند. این تونل ۵۰٫۵ کیلومتر طول دارد که زیر بستر دریای مانش حفر شده و کنت در انگلیس را به کاله در فرانسه متصل میکند. مانش که انجمن مهندسان عمران آمریکا آن را یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن نامیده است دارای دو خط ریلی و یک تونل جانبی برای خودروها است. گفته میشود تنها در عصر یخبندان یعنی چیزی حدود ۸۵۰۰ سال پیش انگلستان به اروپا متصل بوده است. این پروژه در زمان اجرا با صرف ۲۱ میلیارد پوند پرهزینهترین طرح مهندسی تاریخ به شمار میرفت به گونهای که هزینه اجرای آن ۷ برابر بیشتر از هزینه اجرایی پل گلدن گیت (یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن) بیشتر بود.
بیشتر ماشینها و دستگاههای حفر تونلی که در این پروژه مورد استفاده قرار گرفتند دو برابر یک زمین فوتبال طول داشتند و قادر بودند روزی ۲۵۰ فوت تونل حفر کنند. با این حال حفر تونل ۶ سال طول کشید و قرار بود انگلیسیها و فرانسویها در نقطهای مشترک به هم برسند که انگلیسیها موفق شدند سریعتر به نقطه موردنظر برسند. یکی از نکات مهم در خصوص حفر تونل این بود که دوطرف باید بدون کوچکترین انحرافی به یکدیگر میرسیدند. بههمین خاطر از سیستمهای رادیویی و همچنین GPS نهایت استفاده بهعمل آمد.
پس از پایان تمام مراحل ساخت تونل، فرانسوا میتران (رئیس جمهور وقت فرانسه) و الیزابت ملکه انگلستان در تاریخ ۶ می ۱۹۹۴ در کاله فرانسه تونل را رسماً افتتاح کردند. ملکه انگلستان از ایستگاه واترلو لندن و فرانسوا میتران از ایستگاهی در لیل به سوی کاله به حرکت درآمدند. این دو قطار با قطع سیستم کنترل رایانهای تونل در یک لحظه به کالائیس رسیدند و رودرروی یکدیگر قرار گرفتند. پس از انجام مراسم افتتاح در کالائیس، میتران و ملکه الیزابت دوباره از طریق تونل به خاک انگلستان رفتند تا مراسم مشابهی را در آنجا برگزار کنند. در مراسم افتتاحیه دو نفر از کارگرانی که برای اولین بار با فروریختن آخرین لایه خاک، دو تونل را به هم متصل کرده بودند نیز حضور داشتند.
منابع [ویرایش]
- Anderson, Graham; Roskrow, Ben (1994). The Channel Tunnel Story. London: E & F N Spon. ISBN 0-419-19620-X.
- European Commission. Directorate-General for Regional Policy and Cohesion. (1996). The regional impact of the Channel Tunnel throughout the Community. Luxembourg: European Commission. ISBN 92-826-8804-6.
- Flyvbjerg, B. Buzelius, N. Rothengatter, W. (2003). Megaprojects and Risk. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-00946-4.
- Institution of Civil Engineers (1989). The Channel Tunnel. London: Thomas Telford. ISBN 0-7277-1546-1.
- Kirkland, Colin J., ed. (1995). Engineering the Channel Tunnel. London: Chapman and Hall. ISBN 0-419-17920-8.
- Whiteside, Thomas (1962). The Tunnel under the Channel. Rupert Hart-Davis. ISBN 0-684-83243-7.
- Wilson, Jeremy; Spick, Jerome (1994). Eurotunnel — The Illustrated Journey. HarperCollins. ISBN 0-00-255539-5.
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ تونل مانش موجود است. |
- وبگاه رسمی
- Eurotunnel infographic
- Tribute website
- New Plan For Channel Tunnel, May 1929, Popular Mechanics article on a post-WW1 plan for a tunnel that was scrapped by the great depression. A total cost figure of 150 million was given in 1929
- autobiography of Sir John Stokes regarding 1882 deliberations [۱]
- more info on 1880 attempt
| این یک نوشتار خُرد فرانسه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون انگلستان است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |