فرایند هال–هرولت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از فرآیند هال–هرولت)
پرش به: ناوبری، جستجو
طرح کلی یک پیل الکترولیز صنعتی مربوط به فرایند هال

فرایند هال–هرولت(به انگلیسی: Hall–Héroult process) که با نام فرایند هال نیز شناخته می‌شود، فرایندی صنعتی جهت تولید انبوه فلز آلومینیم به روش الکترولیز است. این روش نخستین بار توسط دو دانشمند به نام‌های چارلز مارتین هال و پائول هرولت در سال ۱۸۸۶ میلادی ابداع گردید.[۱]

در حالت معمول آلومینیم اکسید که ماده اولیه تولید فلز آلومینیم است در دمای ۲۰۴۵ درجه سانتی گراد ذوب می‌شود که تامین این دما از نظر اقتصادی بسیار گران است. ایده هال و هرولت این بود که در صورت افزودن مقداری کریولیت به مواد الکترولیت، می‌توان دمای ذوب مخلوط را تا ۹۶۰ درجه سانتی گراد تقلیل داد.

واکنش کلی که منجر به تخلیص آلومینیم در فرایند هال می‌شود به شرح زیر است:[۲]

۲ Al۲O۳ + ۳ C → ۴ Al + ۳ CO۲

منابع[ویرایش]