فا ماژور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
|
| گام کوچک نسبی | ر مینور |
|---|---|
| گام موازی | فا مینور |
| آنارمُنیک | ندارد |
| مرکب از نتهای | |
| فا، سل، لا، سی بمل، دو، ر، می، فا | |
فا ماژور (یا F ماژور) تنالیته ایست با پایهٔ فا که از نتهای فا، سل، لا، سی بمل، دو، ر و می تشکیل شده است و علامت ترکیبی آن شامل یک بمل میباشد.
تنالیتهٔ همسایه آن ر مینور و تنالیتهٔ موازی آن فا مینور است.
فا ماژور تنالیته پایه سازهای هورن انگلیسی، هورن فا، ترومپت فا و توبای واگنر باس است. بنابراین قطعههای فا ماژور برای این سازها در دو ماژور نوشته میشوند. بسیاری از اینها یک فاصله پنجم کامل پایین تر از نت نوشته شده صدا میدهند، به استثنای ترومپت فا که یک فاصله چهارم بالاتر صدا میدهد.
فهرست قطعات فا ماژور[ویرایش]
- سمفونی شماره 6 در فا ماژور اپوس 68 "پاستورال" - لودویگ وان بتهوون
- سمفونی شماره 3 در فا ماژور اپوس 90 - یوهانس برامس
- کنسرتو پیانو شماره 2 - دیمیتری شوستاکوویچ
- کنسرتو شماره 3 در فا ماژور اپوس 8 (پاییز) - آنتونیو ویوالدی
منابع[ویرایش]
- ویکیپدیای انگلیسی
|
||||||||||||||||||||||||
