شیمی کاربردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیمی کاربردی یکی از گرایش‌های شیمی است که مربوط به کاربردهای شیمی در صنعت است.

شیمی کاربردی در ایران[ویرایش]

تقسیم‌بندی شیمی به دو گرایش محض و کاربردی برگرفته از نام انجمن جهانی شیمی محض و کاربردی است و در ایران و به‌وسیله‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی صورت گرفته است و در هیچ‌جای دیگر جهان معتبر نیست.

واحدهای درسی شیمی کاربردی[ویرایش]

شاخه‌های درسی شیمی کاربردی شیمی فیزیک، شیمی آلی، شیمی معدنی و شیمی تجزیه می‌باشند که دروس عملی و نظری دیگر زیرمجموعه این شاخه‌ها می‌گردند.

شیمی کوانتومی ، طیف‌سنجی مولکولی، شیمی آلی فلزی، , شیمی فیزیک آلی ، واحدهای اختصاصی درسی شیمی محض هستند که در رشته شیمی کاربردی جز درس‌های اختیاری به شمار می‌روند.

تفاوت‌های شیمی محض و شیمی کاربردی[ویرایش]

تفاوت واحدهای درسی میان رشته‌های محض و کاربردی تنها بین ۱۲ تا ۱۸ واحد (بسته به دانشگاه متفاوت است) می‌باشد و در بقیه واحدهای درسی (حدود ۱۳۰ واحد) با یکدیگر مشترک هستند. واحدهای تئوری و عملی هر دو رشته تقریباً مساوی می‌باشد، اما در پایان دوره کارشناسی، دانش‌آموختگان گرایش کاربردی باید پایان‌نامه ارائه کنند و دانش‌آموختگان رشته محض به صورت اختیاری می‌توانند آن را انتخاب نمایند.

گرایش تحصیلی بعد از کارشناسی[ویرایش]

شیمی محض تنها در مقطع کارشناسی (لیسانس) است و دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد (فوق لیسانس) و دکترا می‌توانند در هر یک از زمینه‌های تخصصی شیمی تحصیل کنند.


منابع[ویرایش]

  • Modern Chemistry Pure and Applied- by ARTHUR J. HALE- London, Virtue & Co.- 1920- UK

پیوند به بیرون[ویرایش]