روش الکتروتجزیه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روش الکتروتجزیه‌ای رده‌ای از فن‌های شیمی تجزیه است که برای مطالعهٔ یک مورد تحلیل به اندازه‌گیری پتانسیل (ولت) و/یا جریان الکتریکی (آمپر) پیل الکتروشیمیایی دربردارندهٔ مادهٔ مورد تحلیل می‌پردازد.[۱][۲][۳][۴] بسته به اینکه کدام جنبهٔ پیل قرار است کنترل و اندازه‌گیری شود خود این روش‌ها را می‌توان در چندین رده تقسیم بندی کرد. سه ردهٔ اصلی عبارتند از در نظر گرفتن ۱) اختلاف پتانسیل‌ها، ۲) اختلاف جریان‌ها ۳) اندازهٔ گیری جریان پپل با هشدار فعال به تغییرات ولتاژ.

منابع[ویرایش]

  1. Skoog, Douglas A.; Donald M. West; F. James Holler (1995-08-25). Fundamentals of Analytical Chemistry (7th ed.). Harcourt Brace College Publishers. ISBN 0-03-005938-0. 
  2. Kissinger, Peter; William R. Heineman (1996-01-23). Laboratory Techniques in Electroanalytical Chemistry, Second Edition, Revised and Expanded (2 ed.). CRC. ISBN 0-8247-9445-1. 
  3. Bard, Allen J.; Larry R. Faulkner (2000-12-18). Electrochemical Methods: Fundamentals and Applications (2 ed.). Wiley. ISBN 0-471-04372-9. 
  4. Zoski, Cynthia G. (2007-02-07). Handbook of Electrochemistry. Elsevier Science. ISBN 0-444-51958-0. 

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • Wang, Joseph C. (2000). Analytical electrochemistry. Chichester: John Wiley & Sons. ISBN 0-471-28272-3. 
  • Hubert H. Girault (2004). Analytical and physical electrochemistry. [Lausanne: EPFL. ISBN 0-8247-5357-7. 
  • Edited by Kenneth I. Ozomwna (2007). Recent Advances in Analytical Electrochemistry 2007. Transworld Research Network. ISBN 81-7895-274-2. 
  • Dahmen, E. A. M. F. (1986). Electroanalysis: theory and applications in aqueous and non-aqueous media and in automated chemical control. Amsterdam: Elsevier. ISBN 0-444-42534-9. 
  • Bond, A. Curtis (1980). Modern polarographic methods in analytical chemistry. New York: M. Dekker. ISBN 0-8247-6849-3.