شلدره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۶°۱۰′۴۷″ شمالی ۵۳°۱۷′۲۵″ شرقی / ۳۶.۱۷۹۷۲° شمالی ۵۳.۲۹۰۲۸° شرقی / 36.17972; 53.29028[۱]

شلدره
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان مازندران
شهرستان ساری
بخش دودانگه
دهستان فریم
مردم
جمعیت ۲۲۴نفر

شلدره، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان فریم یا پریم در حدود 65 کیلومتری جنوب شهر ساری قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۴نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.

نام این روستا «شِلدره ( sheldare)بر وزن دلبره است که در لغت نامه ی دهخدا به نادرست شُلدره آمده است.این روستا امروزه به سبب داشتن چند چهره ی فرهنگی و دانشگاهی و فعالیت های علمی - تحقیقی آنان مرکز فرهنگی و فرهنگ شهر فریم خوانده می شود. این روستا از شرق به روستای کرچا ،از غرب به روستای محمد آباد ،از جنوب به روستای کهنه ده واز شمال به روستای امام زاده علی پیوند می یابد. در باره ی نام این روستا دکتر اکبری شلدره می نویسد: « واژه ی شِلدره ، راکه تاکنون درباره اش درنگ ها داشته‌ام ، به گمانم می شود به گونه های زیر تفسیرکرد: الف - ترکیبی از دو واژه ی «شِل » و «دَره»است . شِل در گویش منطقه دودانگه به معنای نهال درخت است مثلاً سه شل یعنی نهال سیب ،و کلمه ی «دره» به معنای «هست و وجوددارد» می باشد ،بنابراین واژه ی شلدره به معنای مکانی که نهال دارد ،نهالستان. ب- شِل در قدیم به معنای نوعی سلاح آهنی بوده است و شلدره یعنی جایی که سلاح آهنی در آن موجود است. پ- به سبب این که رودی در جنوب این روستا جاری است برخی بر این باورندکه شلدره ترکیبی از واژه ی شل و دره به معنای درّه ی سُست ولرزان است.البته اگر این معنا را بپذیریم تلفظ آن نیز متفاوت خواهد بود.یعنی همان تلفظی که شکل فارسی شده ی آن را در دهخدا و نادرستی آن را نیز یاد آور شده‌ایم....»

زبان: زبانی که روستاییان به آن گویش، سخن می گویند زبان مازندرانی است با لهجه ی ویژه ی دشت فریم که با روستاهای کوهپایه ای اطراف اندک تفاوت لهجه ای دارد.این زبان بازمانده ی طبری کهن است که به سبب اشتراک واژگانی فراوان با فارسی کهن ،از خانواده ی زبان پهلوی ساسانی است وبه همین سبب با زبان کردی و تاتی ،اشتراک واژگانی دارد. یکی از ویژگی های زبانی این است که بیش تر فعل ها را به پیشاوند «ه » همراه می کنند مثلاً هنیش،هارش،هاکن و... که به ترتیب در فارسی معیار : بنشین ،ببین و بکن است .

مردم شناسی: مردم این روستا سیمایی گندم گون و دلی پاک ومهربان دارند و میانه اندام و اهل اعتدالند و از نظرآداب رفتاری و اخلاقی بسیار پای بند به هنجار های رفتاری فرهنگ ایرانی و آیین های مذهبی هستند .این پای بندی را می توان از آرایش مجلس نشینی و احترام به یکدیگر تماشا کرد؛از این رو در مناسبت ها و مراسم آیینی شور و نشاطی در جمعیت و انبوه جوانان دیده می شود که پیران و کودکان را هم به شوق می آورد .همدلی و همراهی و همبستگی ویژه ای در میان شلدره تباران وجود دارد .همین عنصر آنان را در هیئت ها و دسته های عزاداری ها و کارهای عمرانی و آبادانی ،بزرگ و با شکوه نشان می دهد.

منابع[ویرایش]

- اکبری شلدره،دکتر فریدون ،1388،کلیات مقتل فدایی مازندرانی ،انتشارات فرتاب ،تهران

-اکبری شلدر،دکترفریدون، مطالعات تاریخی در باره فریم،پژوهش منتشر نشده.