سنگده (ساری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سنگ‌ده
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان مازندران
شهرستان ساری
بخش دودانگه
دهستان بنافت
نام‌های قدیمی سید محله
مردم
جمعیت ۱۵۲۸نفر
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۰۰ از سطح دریا
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۰ تا ۱۵ـ سانتی گراد
روزهای یخبندان سالانه ۷۵ روز

سنگ‌ده، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان بنافت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۲۸نفر (۴۲۹خانوار) بوده‌است.[۱] این روستای بسیار زیبا در دامنه های کوه البرز می باشد و مردمان بسیار مهمان نواز دارد . در چند سال اخیر (1385 ) تا کنون (1391) افراد زیادی از استان های دیگر مانند تهران وارد روستا گردیده و بسیاری از زمین های وستاییان را خریداری نموده و در آنها ساختمانهای جهت سکونت خود احداث نمودند.روستای سنگده تابستانهای بسیار خنکی دارد و در زمستان بسیار برفگیر می باشد که بسیاری از اهالی روستا در زمستان به سهرهای همجوار مانند قائمشهر و ساری مراجعه می کنند.این روستا جنگل های بسیار انبوه و زیبایی دارد.راه اصلی ورودی به این روستا از جاده بین‌المللی فیروزکوه شهر پلسفید می باشد که 25 کیلومتر تا روستا فاصله دارد. ویژگی های جمعیتی روستای سنگده بر اساس اطلاعات سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1355 روستای سنگده دارای 1665 نفر جمعیت در قالب 359 خانوار بوده است.این رقم در سال 1365 به 2391 نفر در قالب 471 خانوار رسیده که نشان دهنده نرخ رشد 3.69 درصد می باشد. بر اساس آمار سال 1375 جمعیت روستای سنگده 2621 نفر در قالب 561 خانوار و نرخ رشد 0.92 درصد رسیده است که کاهش نرخ رشد آن ناشی از کاهش موالید و مهاجرفرستی روستا بوده است.از کل جمعیت روستا در سال 1375 تعداد 1040 نفر معادل 39.68 درصد در گروه سنی 14-0 ساله،1452 نفر معادل 55.40 درصد در گروه سنی 64-15 ساله و 129 نفر معادل 4.92 درصد در گروه سنی 65 ساله و بیشتر قرار داشته اند. توزیع سواد روستاییان نشان می دهد که از مجموع 2279 نفر جمعیت 6 ساله و بیشتر در 1375 تعداد 1956 نفر معادل 85.83 درصد باسواد می باشد که نسبت به کل جمعیت 74.63 درصد باسواد بوده اند.

تاریخ و مردم شناسی[ویرایش]

روستای سنگده دارای قدمت تاریخی است که در زمان قدیم نام انرا سید محله میگفتند زیرا عموم مردم این روستا سید بودند و از خانواده های قدیمی ان میتوان به خانواده کاظمی (از نوادگان سید بزرگ روستا اقا سیدکاظم) و صادقی و مختاری و یوسفی و تقوی و رضایی و محمدی و میرمحمدی و فرهادی و عالمی را نام برد. از جمله اشخاص سر شناس روستا میتوان به شاعر مجموعه اثار چکل (به زبان مازندرانی در مورد زیبایی کوه و جنگل سروده شده) مهندس سید علی کاظمی

 را نام برد

این روستا در قلب جنگلهای هیرکانی و در کنار کوه شروین کوه و شهریار کوه واقع شده است. با داشتن تفریگاه های عالی از جمله ابشار و منطقه چشمه تلارسرون با بودن در کنار منطقه محافظت شده بولا که یکی از زیستگاه های پلنگ و گرگ و خرس قهوه ای گوزن و پازن در استان مازندران بوده است. براساس اطلاعات بدست آمده از مرکز بهداشت و خانه بهداشت روستای سنگده در سال 1385 جمعیت روستا به 1812 نفر در قالب 489 خانوار رسید که بعد خانوار آن 3.71 نفر و نرخ رشد در فاصله سال های 1385-1375 برابر با 3.62- درصد محاسبه گردیده است.نرخ رشد در این دهه ناشی از مهاجرفرستی روستا می باشد.

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 


متن صفحه.[۱]

منابع[ویرایش]

↑ «منطقه‌ی حفاظت‌شده بولا». کویرها و بیابان‌های ایران. ↑ «منطقه‌ی حفاظت‌شده بولا». دیده‌بان محیط‌زیست و حیات‌وحش ایران.

پانویس[ویرایش]

↑ «منطقه‌ی حفاظت‌شده بولا». کویرها و بیابان‌های ایران. ↑ «منطقه‌ی حفاظت‌شده بولا». دیده‌بان محیط‌زیست و حیات‌وحش ایران.

↑ « پرسشنامه محلی از مردم.

  1. متن پیوند، متن اضافی.