شام آخر

برای دیگر کاربردها، شام آخر (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شام آخر اثر لئوناردو داوینچی، رنگ لعابی روی اندود (یا پلاستر)دیوار، اندازه ۴۶۰×۸۸۰ سانتی متر

دیوارنگاره شام آخر در کلیسای وانک اصفهان

منشا آیین «عشای ربانی»(شام خداوندی) در میان مسیحیان است و به طور ویژه به وعده شامی اطلاق می‌گردد که عیسی مسیح در شبی که یهودا او را تسلیم نمود و به عنوان آخرین «غذای زمینی» خورد.

چنانکه بر اساس انجیل عیسی مسیح به رسولان(حواریان) گفت: دیگر از این محصول مو(انگور) نخواهم نوشید تا به پدرم در آسمان بپیوندم»

اهمیت این اتفاق در مسیحیت به خاطر تعالیم خاصی است که مسیح در آن به شاگردان داد.

از آن جمله‌است:

- یاد آوری بسیاری از تعلیمی که پیشتر به شاگردان داده بود

- تاکید بر محبت بی قید و شرط

- خبر دادن از قیام او از مردگان در روز سوم پس از مرگش

- مژده آمدن و نزول روح القدس بر رسولان

نگارخانه

• 
• 
• 
• 

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شام آخر موجود است.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «شام آخر»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷).
• گامبریچ، ارنست. تارخ هنر. ترجمهٔ رامین، علی. چاپ چهارم. تهران: نشر نی، ۱۳۸۵. شابک ‎۳-۴۷۰-۳۱۲- ISBN ۹۶۴.