رضا بیک ایمانوردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رضا بیک ایمانوردی
Reza Beyke Imanverdi.jpg
Reza Beyke Imanverdi
نام اصلی غلامرضا ایمانوردی
زمینه فعالیت سینما،تئاتر
ملیت پرچم ایران ایرانی
تولد ۲۵ خرداد ۱۳۱۵
۱۵ ژوئن ۱۹۳۶
تهران
والدین اصلان ایمانوردی
مرگ ۲۲ شهریور ۱۳۸۲
۱۳ سپتامبر ۲۰۰۳
ایالت آریزونا
Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
مدفن سان خوزه , ایالت کالیفرنیا
پیشه بازیگر ، کارگردان ، تهیه کننده ، نویسنده ، ورزشکار
سال‌های فعالیت سینما ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۸
تئاتر ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۰
همسر(ها) اشرف اسادات ، فرنگیس
فرزندان مازیار، شهریار، بختیار، مهیار، ماندانا
وب‌گاه رسمی فیسبوک رضا بیک ایمانوردی
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

رضا بـیـک ایـمـانـوردی بازیگر سینما و ورزشکار, ایرانی در ۲۵ خرداد ۱۳۱۵ در تهران متولد شد.[۱] و در ۲۲ شهریور ۱۳۸۲ در آمریکا درگذشت.[۲]

محتویات

زندگینامه [ویرایش]

وی فعالیت هنری را سال ۱۳۳۷ با بازی در تروپ تئاتر «اسکار» آغاز کرد.[۳]

پدرش اصلان ایمانوردی مهاجر باکو و مادرش اهل روستای شان تپه قزوین بود.[۴]

به دلیل تسلط به زبان انگلیسی به استخدام سفارت آمریکا در آمد.[۵]

در سال۱۳۴۰ بر حسب اتفاق و به دنبال برخوردی که تصادفاً با ساموئل خاچیکیان در خیابان داشت خاچیکیان از اندام ورزیده و چهره سینمایی او که مناسب برای ایفای نقش‌های عامه پسند تشخیص داد، از بیک ایمانوردی دعوت به عمل آورد تا دراستودیو آژیر فیلم حضور پیدا کند. او در این استودیو در اولین نقش زندگی سینمایی خود رل کوتاهی در فیلم فریاد نیمه شب بازی کرد که همین نقش چند دقیقه‌ای باعث شد تا این کارگردان بزرگ در فیلم‌های بعدی خود مانند: یک قدم تا مرگ، دلهره، ضربت، سرسام و ... جهت بازی از او دعوت به عمل بیاورد.[۶]

بعد از ورود به صحنه سینما با اجرای نقش‌های مختلف (بازیگری و کارگردانی) در بیش از یکصد و پنجاه فیلم سینمایی، به عنوان یکی از پرکارترین بازیگران سینمای ایران در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی، به محبوبیت ویژه ای دربین مردم دست یافت و لقب "مرد هزار چهرهً پرده سینما" را کسب کرد.[۷]

در سال ۱۳۴۹ به ایتالیا رفت و با بازی در فیلم صندلی الکتریکی از اولین هنرپیشه های ایرانی بود که توانست در ایتالیا فیلم بازی کند. و همین امر باعث شد بعد از بازگشت به ایران اکثر سینما گران معروف آن زمان از دادن نقش به او در فیلمهای خود امتناع می کردند.[۸] در سینمای ترکیه نیز به عنوان بازیگر در چندین فیلم شرکت داشت،

بیک ایمانوردی در سال ۱۳۵۵ استودیو "آربی فیلم" را در خیابان نادری تأسیس نمود که در آن اقدام به تهیه فیلم‌های ایرانی و نیز خرید و دوبله فیلم‌های خارجی می‌نمود.[۹]

در جوانی از قهرمانان ورزش رزمی کشتی کچ ایران بود و حرفه اصلی بیک که در سینما هم بسیار به او کمک کرد تا به شهرت برسد ورزش کشتی کچ بود او در باشگاه‌های ستاره، نادر و کیان ضمن تمرین گاهی سمت مربی را نیز بر عهده داشت. او با مهارتش در فنون رزمی زد و خورد رایج در صحنه های فیلمهای آن زمان را به صورت فنی در آورد، بیک هنر بدلکاری را به سینما ایران آورد و تا حدودی زیادی گسترش داد، او تمامی صحنه‌های خطرناک فیلم‌های خود را بدون استفاده از بدل و شخصاً بازی می‌کرد.[۱۰]

رضا بیک ایمانوردی در اواخر عمر
مزار رضا بیک ایمانوردی در شهر سان‌خوزه در ایالت کالیفرنیا.

رضا بیک ایمانوردی در اوج محبوبیت شهرت بعد از انقلاب ایران همانند دیگر هنرمندان سرشناس آن زمان به دادگاه انقلاب فراخوانده شد, و بعد از اخذ تعهد که فعالیت هنری در ایران انجام ندهد رسما از کار منع شد که او را مجبور به ترک وطن کرد و به همراه خانواده به آلمان و بعد به ایالت متحده آمریکا مهاجرت کرد و به شغل رانندگی کامیون مشغول شد.[۱۱]

سرانجام رضا بیک ایمانوردی بعد از یکسال مبارزه با بیماری سرطان ریه، در بیمارستان شهر فینیکس آریزونا، ساعت ۴۸: ۱۲ بامداد روز ۲۲ شهریور ۱۳۸۲ در سن ۶۷ سالگی درگذشت.[۱۲]

فیلم شناسی [ویرایش]

بازیگر [ویرایش]

کارگردان [ویرایش]

  • محبوب بچه ها (۱۳۵۲)
  • مرد دو چهره (۱۳۴۶)
  • نبرد غول ها (۱۳۴۴)
  • ببر رينگ (۱۳۴۳)

نویسنده [ویرایش]

  • مرد دو چهره (۱۳۴۶)
  • نبرد غول ها (۱۳۴۴)
  • ببر رينگ (۱۳۴۳)

تهیه کننده [ویرایش]

  • واسطه ها (۱۳۵۶)
  • اسلحه (۱۳۵۴)
  • نبرد عقاب ها (۱۳۵۳)
  • گريز از مرگ (۱۳۵۲)
  • مرد اجاره اي (۱۳۵۱)
  • رضا چلچله (۱۳۵۰)
  • قلاب (۱۳۵۰)
  • مبارزه با شيطان (۱۳۵۰)
  • پهلوان پهلوانان (۱۳۴۸)
  • دلاور دوران (۱۳۴۷)
  • نبرد غول ها (۱۳۴۴)
  • ببر رينگ (۱۳۴۳)

پیوند به بیرون [ویرایش]

پانویس [ویرایش]

منبع [ویرایش]