پوری بنایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| پوری بنایی | |
|---|---|
| نام اصلی | صدیقه بنایی |
| زمینه فعالیت | سینما |
| ملیت | ایرانی |
| تولد | ۱۹ مهر ۱۳۱۹ هـ.ش اراک، ایران |
| محل زندگی | تهران |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | از ۱۳۴۳ هـ.ش |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
| صفحه در وبگاه سوره | |
پوری (صدیقه) بنایی (زاده ۱۹ مهر ۱۳۱۹ هـ.ش ـ اراک) بازیگر تآتر، سینما و تلویزیون است.
محتویات |
زندگی هنری [ویرایش]
وی فعالیت سینماییاش را در سال ۱۳۴۳ با بازی در فیلم «عروس فرنگی» به کارگردانی نصرت الله وحدت آغاز کرد. از بازیهای به یاد ماندنی و خاطرهانگیز وی میتوان به نقش «اعظم» در دو فیلم «قیصر» و «کوچه مردها» اشاره کرد. آخرین کار سینمایی بنایی، بازی در فیلم «مریم و مانی» به کارگردانی کبری سعیدی است البته در سال ۱۳۸۶ در فیلم "شیرین" به کارگردانی عباس کیارستمی به عنوان یکی از صد بازیگر زنی که در این فیلم در نقش تماشاگران در حال تماشای یک فیلم ظاهر شدند شرکت داشت.
پوری بنایی و محمدعلی فردین در نمایی از فیلم «کوچه مردها» ( ۱۳۴۹ )
فیلم شناسی [ویرایش]
- شیرین (۱۳۸۶)
- مریم و مانی (۱۳۵۷)
- پشت و خنجر (۱۳۵۶)
- تلافی (۱۳۵۶)
- سرباز (۱۳۵۶)
- آتش جنوب (۱۳۵۵)
- خانم دلش موتور می خواد (۱۳۵۵)
- غزل (۱۳۵۵)
- میراث (۱۳۵۵)
- زنبورک (۱۳۵۴)
- مهرگیاه (۱۳۵۴)
- گلنسا در پاریس (۱۳۵۳)
- بیگانه (۱۳۵۲)
- خوشگذران (۱۳۵۲)
- خیالاتی (۱۳۵۲)
- عیالوار (۱۳۵۲)
- فرزند شمشیر (۱۳۵۲)
- قربون زن ایرونی (۱۳۵۲)
- پدر که ناخلف افتد (۱۳۵۱)
- تنها مرد محله (۱۳۵۱)
- جهنم + من (۱۳۵۱)
- خوشگله (۱۳۵۱)
- سرزمین دلاوران (۱۳۵۱)
- شیر بها (۱۳۵۱)
- عاصی (۱۳۵۱)
- علی سورچی (۱۳۵۱)
- قایقرانان (۱۳۵۱)
- نانجیب (۱۳۵۱)
- یک جو غیرت (۱۳۵۱)
- برای که قلب ها می تپد (۱۳۵۰)
- دیوار شیشه ای (۱۳۵۰)
- زن یکشنبه (۱۳۵۰)
- زیر بازارچه (۱۳۵۰)
- قصاص (۱۳۵۰)
- مردان سحر (۱۳۵۰)
- ملا ممد جان (۱۳۵۰)
- یک خوشگل و هزار مشکل (۱۳۵۰)
- آینه زمان (۱۳۴۹)
- دور دنیا با جیب خالی (۱۳۴۹)
- رسوایی (۱۳۴۹)
- شهر گناه (۱۳۴۹)
- کوچه مردها (۱۳۴۹)
- جدایی (۱۳۴۸)
- دنیای آبی (۱۳۴۸)
- قلب های طلایی (۱۳۴۸)
- قیصر (۱۳۴۸)
- جاده تبهکاران (۱۳۴۷)
- خشم کولی (۱۳۴۷)
- دزد سیاهپوش (۱۳۴۷)
- رودخانه وحشی (۱۳۴۷)
- گرداب گناه (۱۳۴۷)
- من هم گریه کردم (۱۳۴۷)
- سرنوشت (۱۳۴۶)
- مردی از اصفهان (۱۳۴۶)
- وسوسه شیطان (۱۳۴۶)
- حاتم طائی (۱۳۴۵)
- خداحافظ تهران (۱۳۴۵)
- قفس طلائی (۱۳۴۵)
- یک قدم تا بهشت (۱۳۴۵)
- زبون بسته (۱۳۴۴)
- شانس بزرگ (۱۳۴۴)
- مرخصی اجباری (۱۳۴۴)
- مردی در قفس (۱۳۴۴)
- مو طلایی شهر ما (۱۳۴۴)
- دزد شهر (۱۳۴۳)
- عروس فرنگی (۱۳۴۳)
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- «پوری بنایی». وبگاه سوره. بازبینیشده در ۱۸ تیر ۱۳۸۷.
- «پوری بنایی». وبگاه سوره. بازبینیشده در ۲۱ مرداد ۱۳۹۰.
پیوند به بیرون [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |