جمبو
جمبو نام درخت میوه دار و همیشه سبزی است که در شهرها و مناطق ساحلی جنوب ایران میروید . این درخت گرمسیری با نام علمی (Syzygium cumini) بومی کشورهای هند، سریلانکا، بنگلادش و اندونزی است . نام این درخت در ایران برگرفته از نام هندی آن است . امروزه علاوه بر این کشورها، در بسیاری از کشورهای دیگر از جمله فیلیپین، میانمار، برزیل، جزایر و کشورهای آمریکای مرکزی، فلوریدای آمریکا و برخی کشورهای آفریقایی درخت جمبو وجود دارد . این درخت در قرن خورشیدی حاضر به جنوب ایران وارد شدهاست .
محتویات |
بازنمایی [ویرایش]
درخت جمبو از جمله درختان سریع الرشد است که در دو سالگی میتواند به بلندی بیش از سه متر برسد . در هند این درخت تا سی متر ارتفاع پیدا میکند، ولی در جنوب ایران معمولا به بلندی ۷ تا ۱۴ متر دیده میشود . این درخت بیش از صد سال عمر میکند . منطقه رویش این گیاه از ساحل دریا تا ارتفاع ۱۸۰۰ متر از سطح دریا است ولی از ارتفاع ۶۰۰ متر به بالا میوه نمیدهد .
سودمندی [ویرایش]
| مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ oz) | |
|---|---|
| انرژی | ۲۵۱ کیلوژول (۶۰ kcal) |
| کربوهیدراتها | ۱۵٫۵۶ g |
| چربی | ۰٫۲۳ g |
| پروتئین | ۰٫۷۲ g |
| آب | ۸۳٫۱۳ g |
| ویتامین آ | ۳ IU |
| تیامین (ویتامین B۱) | ۰٫۰۰۶ میلیگرم (۰٪) |
| ریبوفلاوین (ویتامین B۲) | ۰٫۰۱۲ میلیگرم (۱٪) |
| نیاسین (ویتامین B۳) | ۰٫۲۶۰ میلیگرم (۲٪) |
| ویتامین ب۵ (B5) | ۰٫۱۶۰ میلیگرم (۳٪) |
| ویتامین ب۶ | ۰٫۰۳۸ میلیگرم (۳٪) |
| ویتامین C | ۱۴٫۳ میلیگرم (۲۴٪) |
| کلسیم | ۱۹ میلیگرم (۲٪) |
| آهن | ۰٫۱۹ میلیگرم (۲٪) |
| منیزیوم | ۱۵ میلیگرم (۴٪) |
| فسفر | ۱۷ میلیگرم (۲٪) |
| پتاسیم | ۷۹ میلیگرم (۲٪) |
| سدیم | ۱۴ میلیگرم (۱٪) |
| درصدها نسبیاند منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا |
|
از آنجا که درخت جمبو تاج و منظره زیبایی دارد در بسیاری از مناطق رویش به عنوان درخت زینتی و سایه دار استفاده میشود . چوب آن محکم است و در مقابل آب استقامت زیادی دارد . در برخی کشورها از چوب جمبو برای ساخت تراورس و وسایل و ابزارالات کشاورزی و روستایی و نیز سوخت استفاده میشود . از پوست این درخت به خاطر داشتن ۸ تا ۱۹ درصد تانن در صنعت چرمسازی استفاده میشود . گلهای این درخت نیز مورد علاقه زنبورهای عسل است و به همین خاطر در صنعت زنبورداری مؤثر میباشد . در جنوب ایران این درخت در ماههای تیر و مرداد ثمر میدهد . میوه رسیده جمبو سیاهرنگ است و به شکل و اندازه زیتون و یا کمی بزرگتر است . میوه جمبو که به صورت خوشهای است، نخست کوچک و سبز است رفته رفته بزرگتر و سرخرنگ میشود و سپس به رنگ سیاه در میآید . میوه جمبو هسته بزرگی دارد که سخت نیست . بخش خوردنی آن نرم و آبدار است . جمبو کال گس و ترش است ولی میوه رسیده شیرین و کمی ترش است . از جمبو میتوان سرکه، شراب، ژله و انواع شربتها تهیه کرد . سرکه جمبو به دلیل خوشرنگ و معطر بودن در سراسر کشور هند ساخته و استفاده میشود . جمبو دارای انواع ویتامینها و مواد معدنی است . علاوه بر اینها، بخشهای مختلف گیاه ارزش دارویی دارند، به ویژه هستههای جمبو در درمان و کنترل بیماری قند ( دیابت ) مؤثرند.
در ادیان بودایی و هندی درخت جمبو مقدس و محترم است و افسانههای زیادی درباره آن وجود دارد.
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- «ویکیپدیای انگلیسی». بازبینیشده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.
