تکلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کلسیناسیون یا تکلیس (به انگلیسی: Calcination) اصطلاحی در علم مواد و شیمی است که به حرارت دادن مواد برای پیرولیز [E ۱]، حذف رطوبت[E ۲]، تشکیل ترکیبات واسط، انجام واکنش در حالت جامد و نفوذ[E ۳] گفته می‌شود.

کیمیاگری[ویرایش]

در کیمیاگری به فرایند تشکیل اکسید یک فلز یا ترکیبات دیگر در اثر حرارت‌دادن فلز در مجاورت هوا تکلیس گفته می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. "Calcination and Phase Transformations" in Encyclopedia of Materials: Science and Technology, K. H. Jürgen Buschow, Robert W. Cahn, Merton C. Flemings, Bernard Ilschner, Edward J. Kramer, Subhash Mahajan, Patrick Veyssière (Eds.), Elsevier Science Ltd. 2001 pp. 887-893 ISBN 0-08-043152-6
  2. ASTM C 1075 – 10, Standard Practices for Sampling Uranium-Ore Concentrate, ASTM International, West Conshohocken, PA, 2010 doi:10.1520/C1075-04
  3. Stuart Penn, Neil Alford, CERAMIC DIELECTRICS FOR MICROWAVE APPLICATIONS, in Handbook of Low and High Dielectric Constant Materials and Their Applications Vol. 2, Hari Nalwa (Ed.), Elsevier Inc., 1999 ISBN 978-0-12-513905-2
  1. مورتیمر، چارلز. شیمی عمومی 1. ج. اول. تهران: نشر علوم دانشگاهی، 1383. 4. شابک ‎۹۶۴۶۱۸۶۳۳۵.