تورم کیهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
این صفحه دربارهٔ تورم کیهانی است. برای خواندن دربارهٔ افزایش عمومی قیمت‌ها تورم را ببینید.

در کیهان‌شناسی، تورم فرضیه‌ای است که می‌گوید جهان پس از تولدش یک دورهٔ انبساط نمایی (بسیار سریع) را از سر گذرانده است. این انبساط را به فشار منفی انرژی خلاء نسبت می‌دهند.

پیامد مستقیم تورم این است که کل جهان از ناحیهٔ کوچکی آغاز شده که به طور علّی به هم وابسته‌اند. تورم به چیستان مهم کیهان‌شناسیِ مهبانگ پاسخ می‌دهد: چرا جهان تخت، همگن و همسانگرد است، در حالی که بر پایهٔ مهبانگ و اصل کیهان‌شناختی جهان باید به شدت خمیده و ناهمگن می‌بود؟ تورم همچنین خاستگاه ساختار بزرگ‌مقیاس کیهان را توضیح می‌دهد: افت‌وخیزهای کوانتومی جهان پیش از تورم هنگامی که تا مقیاس کیهانی بزرگ شد، هستهٔ رشد ساختارهای کیهانی را پدید آورد (تشکیل ساختار کیهانی را ببینید).

با این که هنوز سازوکار تورم از دیدگاه فیزیک ذرات دانسته نیست، ولی تصویر پایه‌ای آن پیش‌بینی‌هایی دارد که با آزمایش‌ها تأیید شده‌اند. هم‌اکنون تورم جزئی از مدل استاندارد مهبانگ در کیهان‌شناسی است. ذره یا میدان فرضی که باعث تورم می‌شود اینفلاتون نام گرفته است.

منابع[ویرایش]

  • A. H. Guth, "The Inflationary Universe: A Possible Solution to the Horizon and Flatness Problems", Phys. Rev. D 23, 347 (1981).