اینتگرین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اینتگرینها، پروتئینهای سطح سلولی هستند که در اتصال سلول به ماتریکس خارج سلولی نقش دارند. اینتگرینها همچنین به عنوان گیرندههایی عمل میکنند که میتوانند باعث فرستاده شدن پیامها به درون سلولها بشوند و موجب تنظیم ریخت سلول، مهاجرت سلول و همچنین چرخه سلول شوند.
اینتگرینها بصورت هترودیمرهایی از زیرواحدهای آلفا و بیتا هستند که در سطح سلولها بیان میشوند.
در انسان اینتگرینهای آلفا و بتا توسط چندین ژن بیان میشوند:
|
اینتگرینهای آلفا
|
اینتگرینهای آلفا و بتا در مهره داران بصورت ترکیبهای متنوعی با هم دیمر میشوند که هر ترکیب نقش خاصی دارد و در سلولهای ویژهای ایجاد میشود:
| ترکیب اینتگرینی | نام دیگر | پراکنش | لیگاندها |
| α1β1 | بسیاری از سلولها | کلاژن، لامینین | |
| α2β1 | بسیاری از سلولها | کلاژن و لامینین | |
| α4β1 | VLA-4 | سلولهای هماتوپوئیتیک | فیبرونکتین، VCAM-1 |
| α5β1 | گیرنده فیبرونکتین | بسیاری از سلولها | فیبرونکتین و پروتئینازها |
| α6β1 | گیرنده لامینین | بسیاری از سلولها | لامینین |
| αLβ2 | LFA-1 | لنفوسیتهای T | ICAM-1, ICAM-2 |
| αMβ2 | Mac-1, CR3 | نوتروفیلها و مونوسیتها | پروتئینهای پلاسما، ICAM-1 |
| αIIbβ3 | پلاکت | فیبرینوژن، فیبرونکتین | |
| αVβ3 | گیرنده ویترونکتین | سلول های اندوتلیال، گلیوبلاستوما، ملانوماهای فعال شده | ویترونکتین، فیبرونکتین، فیبرینوژن،، استئوپروتئین، Cyr61 |
| αVβ5 | بسیاری از سلولها بویژه فیبروبلاست ها و سلولهای اپیتلیال | ویترونکتین و آدنوویروسها | |
| αVβ6 | سلولهای اپیتلیال، بویژه در شش و جگر | فیبرونکتین؛ TGFβ1+3 | |
| α6β4 | سلولهای اپیتلیال | لامینین |
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- Molecular cell biology. Lodish, Harvey F. 5. ed. : – New York : W. H. Freeman and Co., 2003, 973 s. b ill. ISBN 0-7167-4366-3
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اینتگرین موجود است. |
