اطلس ابر (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اطلس ابر
Cloud Atlas Poster.jpg
کارگردان تام تیکور
اندی واچوفسکی
لانا واچوفسکی
تهیه‌کننده گرانت هیل
اشتفان آرنت
تام تیکور
اندی واچوفسکی
لانا واچوفسکی
نویسنده تام تیکور
اندی واچوفسکی
لانا واچوفسکی
بازیگران تام هنکس
هلی بری
جیم برودبنت
هوگو ویوینگ
جیم استرجس
بن ویشاو
موسیقی تام تیکور
جانی کلیمک
راینهولد هایل
فیلم‌برداری فرانک گریبه
جان تول
توزیع‌کننده برادران وارنر
مدت زمان ۱۷۲ دقیقه
کشور آلمان
زبان انگلیسی

اطلس ابر (به انگلیسی: Cloud Atlas) محصول ۲۰۱۲ از آلمان فیلمی علمی تخیلی نوشته شده، تولید شده و کارگردانی شده توسط اندی و لانا واچوسکی و تام تیکور است. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام از دیوید میچل است.

فیلم ارتباط ، ویژگیها و شباهت انسان های مختلف رادر شش عصر متفاوت به تصویر میکشد . عبارت اطلس در میتولژی یونانیان نام یکی از گروه جباران است که با خدایان نافرمانی آغاز کردند، آنگاه خدایان اطلس را بدان کیفر دادند که آسمان را بر سر و شانه های خویش حمل کند و پرسیوس را بر وی رحمت آمد و او را بکوههایی انتقال داد وکوههای مزبور همان جبال اطلس است که بدین سبب بنام وی خوانده شده است . و در قرن ۱۶ م . که در اروپا کتب جغرافیا با نقشه انتشار یافت صورت اطلس را بر پشت جلد کتب مزبور ترسیم کردند در حالی که کره ٔ زمین را حمل میکند و از آن پس کتب مشتمل بر نقشه ٔ جغرافیا را اطلس خواندند.

داستان[ویرایش]

فیلم شامل فیلمنامهای که از ۶ داستان مجزا در ۶ مقطع زمانی متفاوت نوشته شده است.

سال ۱۸۴۹... سفری بر امواج دریا؛ از جزایر اقیانوس آرام تا سان فرانسیسکو[ویرایش]

سال ۱۹۳۶ کمبریج، شاهکار بدنام[ویرایش]

سال ۱۹۷۳ سانفرانسیسکو- حقیقت پر هزینه[ویرایش]

سال ۲۰۱۲ لندن – قتلی تأثیر گذار[ویرایش]

سال ۲۱۴۴ سئول – انقلابی متفاوت[ویرایش]

۱۶۰ سال پس از پایان دنیا – اینک اخر الزمان[ویرایش]

نقد ها[ویرایش]

داستان تو در تو و فلسفی فیلم نقدهای متفاوتی را بر انگیخته است. برخی منتقدین فیلم را راوی و مبلغ اصول مدرنیسم و تمدن غرب می دانند: "موضوع و مضمون فیلم اطلس ابر درباره نضج و اصل مدرنیسم است. از این روست که در زمان ها و مکان هایی خاص رخ می دهد: اقیانوس آرام و سفرهای دریایی (با اشاره به داروین) در عصر روشنگری (رنسانس)، اسکاتلند و انگلستان خانه ی رشنالیسم و مدرنیسم، آمریکای آرمان شهر (اوتوپیا) و کره جنوبی سرزمین فتح شده مدرنیسم."[۱]

دیالوگ های منتخب[ویرایش]

۱- زندگی‌هایمان برای خودمان نیستند، از شکم مادر تا لحظه مرگ به دیگران محدود هستیم، در گذشته و آینده. و با هر بدی و هر خوبی آینده‌مان رو از نو می‌سازیم.

۲- بیرون، دانه‌های برف روی سقف‌های سنگی می‌نشینند، مثل «سولزنیتسین» که توی ایالت «ورمنت» زجر می‌کشید، منم باید تو دوران تبعیدم سخت کار کنم، ولی برخلاف «سولزنیتسین»، نباید تنها باشم.

۳- آزادی، ارمغان پر سر و صدای تمدن ماست، اما فقط آنهایی که ازش بی‌بهره بودن، بیشترین آگاهی رو نسبت به آن داشته‌اند.

۴- باور را مثل عشق یا ترس، باید فهمید، همانطوری که نظریه نسبیت رو می‌فهمیم. دیروز زندگی من به یه سمت بود، امروز به یک سمت دیگر است، دیروز باور نمی‌کردم که هرگز بتوانم کاری را که امروز کردم انجام بدهم.نیروهایی که معمولاً زمان و مکان رو دگرگون می‌کنند، می‌توانند تصورمان از خودمان تغییر بدهند، این نیروها سال‌ها قبل از وجود ما شروع شدن و بعد ما ادامه خواهند داشت.زندگی و انتخاب‌هایمان مثل برخوردها درنظریه کوانتوم، لحظه به لحظه درک می‌شوند و اهمیت دارند. در هر مرحله، هر برخورد، می‌تواند ما را به مسیری دیگر سوق دهد.

۵- همه حد و مرزها قراردادی و منتظر تغییر هستند، همه قراردادها می‌توانند شکسته شوند، در صورتی که یک نفر بتواند این را بفهمد.

۶- توی این جهان یه نظم طبیعی وجود داره و کسایی که بخوان تغییرش بدن، عاقبت خوبی ندارن. این جنبش هیچ وقت به جایی نمی‌رسه و نابود می‌شه، اگه بهشون ملحق بشین، شما و تمام خانوادتون از هم دور می‌شین، بهترین حالت اینه که مثل یه پَری زندگی کنی که بهت سیلی و کتک می‌زنن. بدترین حالت اینه که سنگسار بشی یا به صلیب کشیده بشی. و برای چی؟ برای چی؟ مهم نیست چی کار میکنی، چون این کار بیشتر از یه قطره کوچیک تو اقیانوس بیکران نیست.

- آیا اقیانوس چیزی به جز تعداد زیادی قطره است؟[۲]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Oblivion»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۳).

پیوند به بیرون[ویرایش]