ارغوان
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| ارغوان | |
|---|---|
 |
|
| درخت ارغوان در دره ارغوان شهرستان بردسکن | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاه |
| (طبقهبندینشده): | دولپهایهای نو |
| (طبقهبندینشده): | گیاهان گلدار |
| راسته: | باقلاسانان |
| سرده: | Cercis |
ارغوان نام فارسی درختی است که در انگلیسی با نام Judas Tree آنرا میشناسند. ارغوان درختی است که جبرائیل در هیبت آن بر موسی نازل گردید.
نام علمی این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia میگویند. ارغوان درختی است از خانواده پروانه آسا و از مشخصات بارز آن این است که این درخت در اول بهار میروید و دارای گلهای نیام که از مشخصه این تیرهاست میباشد و گلهای آن زودتر از برگهای آن در میاید و دارای شاخههای متقابل میباشد. این نام در ایران به عنوان نام دختر نیز استفاده میشود. بلندی آن گاهی به ۱۲ متر هم میرسد، اما بیشتر به صورت درختچهاست. ارغوان گیاه بومی سرزمینهای جنوبی اروپا و جنوب غربی آسیاست و در ایران در ایلام، شاهرود، کرمان، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس به صورت خودرو میروید. این درخت را به عنوان گیاه زینتی میکارند. در شهرهای شمالی استان خوزستان مانند دزفول، شوشتر، مسجدسلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت میشود اما زمان گلدهی آن اواسط زمستان است.
برگهای ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کنارههای صاف است. گلهای این درخت در اوایل بهار، در گروه های۳ تا۶ تایی، روی شاخهها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگها پدید میآیند و چون عده آنها بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت میدهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از کشورها گل ارغوان را همراه سالاد میخورند یا در بعضی از غذاها میریزند.
ارغوان در خاکهای آهکی پرقوت بهتررشد میکند و در برابر خشکی مقاوم است و به تابش مستقیم نور خورشید نیاز دارد. برای زیاد کردن این درخت، بذر آن را فروردین در هوای آزاد میکارند. این درخت را از راه پیوند و قلمه زدن نیز زیاد میکنند.ارغوان، درختی آشنا که مقاومتی بینظیر دارد. این درخت هر جا که آب کم و خاک نامطلوب است سبز شده و محیط زیست ما راحیات بخشیدهاست.
امروزه مراکز حفاظت از منابع طبیعی آن را برای حاشیه شهرها و روستاها توصیه نموده و حتی بعضی از مراکز دولتی نهال ارغوان را تولید و به طور رایگان در اختیار علاقهمندان قرار میدهند.
این درخت در خاکهای گچی و آهکی راحت رشد میکند و گرمای تند آفتاب و خشکی خاک را به آسانی تحمل مینماید. سرزمین مادریاش مناطق شرق مدیترانهاست و در کشور ما گسترش زیادی دارد.
اوایل «اردیبهشت»، ارغوان تماشاییترین زمان خود را میگذراند. در این هنگام در حالی که شاخهها هنوز بدون برگ هستند، گلهای خوشهای و صورتیرنگش به حالت آویخته ظاهر میشوند و سپس برگهای سبز و قلبیشکل، آن شاخهها را زینت میبخشد.
وقتی عمر گلها به پایان رسید، بذرها در داخل محفظههایی به نام نیام قرار گرفته و تمام طول سال روی شاخهها باقی میمانند.
شرایط مناسب برای کاشت ارغوان
ارغوان، مناسبِ باغچههای بزرگ یا حاشیه کنار پیادهروهاست. این درخت به نورِ فروانِ آفتاب احتیاج دارد. از کاشت آن در محلهای کمنور خودداری کنید. از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در مناطق مرکزی کشور و در حاشیه کویر به آسانی میروید. راز سلامتی این گیاه در قابل نفوذبودنِ خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالمتر میماند.
این نکته نیز قابل یادآوری است که اگر در کنار دیوار غرس شود ممکن است ریشههای عمیقش به استحکام دیوارها آسیب برساند.
کاشت نهال
موقعی که درخت هنوز بدون گل و برگ و یا به اصطلاح در خواب زمستانه به سر میبرد زمان مناسبی است که آن را به باغچه منتقل کنیم. حجم گودال باید مناسب با حجم ریشه باشد. قبل از انتقال نهال، ریشههای پوسیده آن را هرس کنید
 |
این یک نوشتار خُرد گیاهشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ارغوان موجود است. |
