آلبرت دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلبرت دوم
Albert II Monaco (2008).jpg
دوران از ۶ آوریل ۲۰۰۵ تا کنون
نام کامل آلبرت آلکساندر پیر گریمالدی
لقب(ها) شاهزاده مستقل موناکو
زادروز ۱۴ مارس ۱۹۵۸(۱۹۵۸-03-۱۴) ‏(۵۶ سال)
زادگاه Palais Princier ,  Monaco
پیش از کارولین، شاهزاده هانوفر (وارث احتمالی)
پس از راینیر سوم
همسران
شارلین ویتستوک
دودمان خاندان گریمالدی
پدر راینیر سوم شاهزاده موناکو
مادر گریس کلی
فرزندان جازمین گریس گریمالدی , Alexandre Coste
دین کلیسای کاتولیک

شاهزاده آلبرت دوم (به فرانسوی: Albert Alexandre Louis Pierre Grimaldi) در ۱۴ مارس ۱۹۵۸ در کاخ موناکو بدنیا آمد. او از ۶ آوریل ۲۰۰۵ به پادشاهی موناکو رسید.

زندگی نامه[ویرایش]

شاهزاده آلبرت دوم پسر شاهزاده راینر سوم پادشاه وقت موناکو و مادرش گریس کلی بازیگر مشهور هالیوود در سال ۱۹۵۸ در موناکو بدنیا آمد. خواهر بزرگ تر او شاهزاده کارولین (متولد ۱۹۵۷) و خواهر کوچکترش شاهزاده استفانی (متولد ۱۹۶۵) است.

نسب خانوادگی او به شاهزاده لوئیس پولیگناک شاهزاده از یوجینیا واقع در اسپانیا می‌باشد.

تحصیلات[ویرایش]

آلبرت دوم در سال ۱۹۷۶ دبیرستان را به پایان رسانید. در سال ۱۹۸۱ مدرک لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی از کاج امهرست بوستون دریافت نمود. او پس از پایان دوره مقدماتی سربازی به عنوان دانشجوی دانشکده افسری به خدمت آکادمی علوم دریایی ارتش فرانسه درآمد. پس از پایان تحصیلات نظامی در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۶ به درجه سرهنگی نائل رسید. او در ۱۸ آگوست ۱۹۸۸ از طرف دولت فرانسه به منظور تحکیم وحدت سیاسی و دوستانه بین دو کشور، به فرماندهی سپاه ذخیره نیروی دریایی فرانسه منصوب گشت.

ولیعهد[ویرایش]

در سال ۱۹۸۲ زمانیکه او تنها ۲۴ سال سن داشت مادرش گریس کلی در یک تصادف در توربیه درگذشت. او پس از آن به ریاست صلیب سرخ موناکو و رئیس بنیاد گریس کلی منصوب و پدرش راینر سوم بتدریج مسئولیت‌ها و فعالیت‌های حکومتی خود را به وی واگذار نمود. موناکو در سال ۱۹۹۳ به عضویت مجمع عمومی سازمان ملل درآمد و ریاست هیئت اعزامی به سازمان ملل بر عهده شاهزاده آلبرت دوم بود. در سال ۲۰۰۴ موناکو جهت عضویت به اتحادیه اروپا هیئتی به ریاست شاهزاده آلبرت دوم به استراسبورگ اعزام و به موناکو عنوان ۴۶ کشور به عضویت اتحادیه اروپا درآمد.

پادشاهی[ویرایش]

البرت دوم در ۶ آوریل ۲۰۰۵ به عنوان چهاردهمین شاهزاده مستقل موناکو به تاج و تخت دست یافت. او در راه رسیدن به قدرت و ادامه راه پدرش توانست اعتماد بین‌المللی را به سوی موناکو بدست آورده و حسن نیت خود را به متحد و پشتیبان خود فرانسه ثابت نماید. وی در سالهای ۲۰۰۸ با سفر به پنج قاره، با دیدار و گفتگو با سران کشورها و دعوت به سرمایه‌گذاری در موناکو گام بزرگی در صنعت گردشگری، املاک و مستغلات و بانکداری قدم برداشته است. او در این مدت توانست موناکو را محل پناهی برای تجار و ثروتمندان فراری از مالیات تبدیل و سرمایه هنگفتی از این کار برای موناکو بدست بیاورد. در سال ۲۰۱۳ طرحی برای توسعه بزرگ از شرق به دریای مدیترانه آغاز و نام طرح را بندر بزرگ نامید وکه امیدوار است بتواند درآمد جدیدی برای موناکو به همراه داشته باشد.

منابع[ویرایش]