بانکداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مدیریت تجهیز و تخصیص منابع در بازار پول را بانک‌داری می‌گویند.

مجموعه‌ای از فعالیت‌ها در عملیات بانکی، شامل سیاستگذاری و برنامه‌ریزی و سازماندهی و اجرا، نظام بانک‌داری نام دارد.

محتویات

[ویرایش] پیشینه

کهن‌ترین شکل بانک‌داری مربوط به دوران هخامنشیان و در میانرودان (بخشی از ایران آن زمان) است که در آنجا یهودیان عهده‌دار امور بانکداری بوده‌اند. مدارکی از این ناحیه به دست آمده‌است که کاملا حکم چک را دارند. واژهٔ «بانک» نیز در آن زمان به کار می‌رفته‌است و واژهٔ «چک» نیز از آن روزگار تا به امروز باقی مانده‌است. در نوشته‌های ساسانیان به زبان پهلوی به واژهٔ چک برمی‌خوریم و همین واژه از ایران به دیگر نقاط جهان راه یافته‌است.[۱]

[ویرایش] گونه‌های بانک‌داری

  • بانک‌داری شعبه‌ای: فعالیت بانکی با مجوز تأسیس شعبه.
  • بانک‌داری بی‌شعبه: فعالیت بانکی بدون مجوز تأسیس شعبه.
  • بانک‌داری سرمایه‌گذاری: واسطه‌گری مالی در خرید اوراق بهادار دست اول و عرضه به سرمایه‌گذاران در بازار سرمایه.
  • عمده‌بانک‌داری: انجام عملیات بانکی توسط یک بانک برای یک بنگاه مالی یا بانک دیگر.
  • خرده‌بانک‌داری: انجام عملیات توسط یک بانک برای بنگاه‌ها و اشخاص.

[ویرایش] انیستیتو بانکداران خاورمیانه

انیستیتو بانکداران خاورمیانه اولین و تنها مرکز تخصصی – حرفه ای ارائه دهنده خدمات آموزشی، پژوهشی و مشاوره ای در صنعت بانکداری ایران است. انستیتو یک موسسه کاملا خصوصی است که معرفی، نهادینه سازی و گشترس الگوهای نوین و حرفه ای بانکداری و خدمات مالی از طریق ارائه خدمات آموزشی تخصصی وکاربردی، خدمات پژوهشی و خدمات توسعه ای اهتمام می ورزد. http://www.mibgroup.ir/

[ویرایش] پانویس

  1. «هخامنشیان چک می‌کشیدند»(فارسی)‎. خبرگزاری میراث فرهنگی، ۱۳۸۴/۴/۲۷. بازبینی‌شده در ۲ خرداد ۱۳۸۷. 

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منبع

اقتصاد چیست؟، محمدمهدی بهکیش، نشر نی، چاپ دوم، ۱۳۸۱.

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار