آب‌گذر وانویتلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۱°۰۳′۳۳″ شمالی ۱۴°۲۴′۰۶″ شرقی / ۴۱.۰۵۹۱۷° شمالی ۱۴.۴۰۱۶۷° شرقی / 41.05917; 14.40167

کاخ سلطنتی سدهٔ هجدهمی کسرتا و پارک آن، آب‌گذر وانویتلی و مجموعهٔ سن لیوچو*
Vanvitelli aqueduct.jpg
اطلاعات اثر
کشور Flag of Italy.svg ایتالیا
نوع فرهنگی
معیار ثبت i, ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت ۵۴۹
منطقه اروپا و آمریکای شمالی
تاریخچه
تاریخچهٔ ثبت ۱۹۹۷ (طی نشست ۲۱م)
منطقهٔ بر پایهٔ دسته‌بندی یونسکو

آب‌گذر وانویتلی (به ایتالیایی: Acquedotto di Vanvitelli) یا آب‌گذر کارولین (به ایتالیایی: Acquedotto Carolinoآب‌گذری واقع در کشور ایتالیاست که برای تأمین آب مورد نیاز کاخ سلطنتی کسرتا موسوم به رجیا دی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو از طریق آب‌های چشمه‌های فیتزو در کوهپایه‌های تابورنو در منطقهٔ بوچانو در مسیری ۳۸ کیلومتری که بیشترش از زیر زمین می‌گذشت ساخته شد.

تاریخچه[ویرایش]

کار ساخت آب‌گذر وانویتلی در مارس ۱۷۵۳ به فرمان کارلوس سوم، پادشاه اسپانیا، ناپل و سیسیل با طرحی از لوئیجی وانویتلی، مهندس و معمار ایتالیایی که نام آب‌گذر نبز برگرفته از نام اوست آغاز و این سازه در ۷ مهٔ ۱۷۶۲ افتتاح گردید.

ارزشمندترین بخش این آب‌گدر از نظر ویژگی‌های معماری بخشی ۵۲۹ متری به ارتفاع ۵۵٬۸ متر در مرتفع‌ترین قسمت از جنس توفا است که به‌سبک آب‌گدرهای روم باستان و در سه ردیف متشکل از چندین طاق ساخته شده و به‌خوبی نیز تا به‌امروز حفظ شده‌است. این بخش از سازه که بر روی واله دی مادالونی کشیده‌شده و مونته لوگانو در شرق را به مونته گارزانو در غرب متصل می‌سازد در سال ۱۹۹۷ همراه با کاخ و پارک سلطنتی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Aqueduct of Vanvitelli»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ سپتامبر ۲۰۱۱).