آببندان
آببندان گونهای تالاب است که به دست انسان ساخته شده باشد. آببندانها بیشتر برای پرورش ماهیان گرمآبزی، ذخیره آب در فصول بارانی برای کشت برنج و آب شرب استفاده میشود.[۱][۲][۳]
در ایران [ویرایش]
در ایران به دلایل آب و هوایی بیشتر آببندانها در استانهای شمالی کشور، همچون مازندران، گیلان و گلستان وجود دارند. [۴] علاوه بر پرورش ماهیان و ذخیره آب کشاورزی این آببندانها مکانی مناسب برای گونههای مختلف زیستی میباشد. گونههای متفاوتی از پرندگان از جمله مرغابی، پرلا، پلیکان، قو، اردک تاجدار و گونههای دیگر هر ساله به آببندانهای شمال کشور مهاجرت میکنند.[۵][۶]
پرورش ماهی در آببندانها کاری پر سود و منفعت است که در استانهای شمالی جریان دارد و این کار باعث اشتغال زایی شده است.[۴][۷]
آببندانهای استانهای شمالی سالانه ۳۲.۹۷۳ هکتار آب را ذخیره میکنند که این ذخیره در آبیاری ۸۱ هزار هکتار اراضی شالیزاری استفاده میشوند. [۴]
منابع [ویرایش]
- ↑ «احداث آب بندان بهترین و سریعترین راهکار کاهش آسیب های کم آبی است» (فارسی). صبا. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «۳۵ میلیارد ریال به بهسازی آب بندان های استان گیلان اختصاص یافت» (فارسی). ایرنا. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «آببندان راهکار رفع کمآبی استانهای شمالی» (فارسی). گسترش. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ «آب بندان ها، منشأ زندگی و سرسبزی شمال» (فارسی). دانش ما. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «مهاجرت پرندگان به آب بندان های قائمشهر کاهش یافت» (فارسی). مازندنومه. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «۱۰ هزار پرنده به مناطق سیبری مهاجرت کردند» (فارسی). فارس نیوز. بازبینیشده در ۲۸ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «برداشت ماهیان گرمابی از آببندان های مازندران آغاز شد» (فارسی). ایرنا. بازبینیشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
