یاکوف اسوردلوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یاکوف اسوردلوف
YakovSverdlov.jpg
دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی of the کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی of the حزب کمونیست اتحاد شوروی
مشغول به کار
۱۹۱۸ – ۱۶ مارس ۱۹۱۹
پس از Elena Stasova
(as دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی)
پیش از Elena Stasova
Chairman of the Central Executive Committee of the Congress of Soviets of the Russian SFSR
مشغول به کار
۲۱ نوامبر ۱۹۱۷ – ۱۶ مارس ۱۹۱۹
پس از لو کامنف
پیش از Mikhail Vladimirsky (acting)
Member of the 6th، 7th پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی
مشغول به کار
۲۹ نوامبر ۱۹۱۷ – ۱۶ مارس ۱۹۱۹
Member of the 6th، 7th کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی
مشغول به کار
۶ اوت ۱۹۱۷ – ۱۶ مارس ۱۹۱۹
اطلاعات شخص
زاده ۳ ژوئن ۱۸۸۵(1885-06-03)
نیژنی نووگورود، Nizhny Novgorod Governorate، امپراتوری روسیه
درگذشت ۱۶ مارس ۱۹۱۹ میلادی (۳۳ سال)
Moscow, جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه
شهروند Soviet
ملیت مردم روس
حزب سیاسی حزب کمونیست اتحاد شوروی
مذهب خدا ناباوری

یاکوف اسوردلوف (روسی: Я́ков Миха́йлович Свердло́в؛ IPA: [ˈjakəf mʲɪˈxajləvʲɪtɕ svʲɪrdˈlof]) که به نامهای «آندره»، «میخائیلیچ»، «مکس»، «اسمیرنوف» و «پرمیاکوف» نیز شناخته می‌شود یکی از رهبران بلشویک و رئیس کمیته اجرایی مرکزی تمام روسی بود.

زندگینامه[ویرایش]

اسوردلوف در منطقه نیژنی نووگرود با نام یاکوف میخائیلویچ اسوردلوف از پدر و مادری یهودی به نام میخائیل اسرائیلویچ اسوردلوف و الیزاوتا سولومونوفا به دنیا آمد. پدر او یک فعال سیاسی بود و برای تهیه مخارج خانواده خود به جعل اسناد و فروش اسحله می‌پرداخت. خانواده اسوردلوف دارای شش فرزند (دو دختر و چهار پسر) بود. بعد از مرگ همسرش، میخائیل پدر خانواده به همراه خانواده اش به دین مسیحیت ارتدوکس گروید. برادر بزرگ یاکوف، زینووی توسط ماکسیم گورکی به فرزندخواندگی قبول شد. یاکوف اسوردلوف در سال ۱۹۰۲ به عضویت حزب کارگری سوسیال دموکراتیک روسیه درآمد. بعد او به شاخه بلشویک رفت و طرفدار ولادیمیر لنین شد. او در انقلاب سال ۱۹۰۵ نقش داشت. او از این زمان فعال سیاسی شد. بیشتر سالهای بین ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷ او زندانی سیاسی بود.

بعد از انقلاب بلشویک[ویرایش]

بعد از انقلاب سال ۱۹۱۷ او به پتروگراد بازگشت و به عنوان عضو کمیته مرکزی انتخاب شد. او در انقلاب اکتبر نقش مهمی داشت. اسوردلوف که یکی از دوستان صمیمی لنین بود نقش مهمی در تعطیلی شورای قانونگذاری و امضای قرارداد برست-لیتوفسک داشت. معمولاً ادعا می‌شود که تمامی تصمیمات لنین به همراه اسورلوف بوده است؛ ولیکن بعدها رابطه آنها کمی سرد شد. معمولاً او اولین رئیس دولت کمونیست شوروی نامیده می‌شود؛ ولیکن به طور رسمی دولت شوروی از سال ۱۹۲۲ شروع به کار کرد که بعد از مرگ او بود؛ ولیکن رئیس کمیته مرکزی اجرایی روسی در واقع رئیس حکومت کمونیستی بود و او این سمت را از زمان انقلاب تا کمی قبل از مرگش داشت.

نقش در اعدام تزار نیکولاس دوم و خانواده‌اش[ویرایش]

بعضی تاریخدانان ادعا کردند که اسوردلوف نقش اساسی در اعدام تزار نیکولاس دوم و خانواده اش داشت. کتابی نوشته شده در سال ۱۹۹۰ توسط ادوارد راتزینسکی می‌نویسد که اسوردلوف دستور اعدام را در ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۸ صادر کرد؛ ولیکن هنوز هیچ دستور کتبی مشخصی در مورد اعدام خانواده رومانوف توسط لنین یا اسوردلوف کشف نشده است.

مرگ[ویرایش]

در نسخه رسمی تاریخ اسوردلوف به دلیل آنفلوآنزا در اوریول در جریان آنفلوآنزای سال ۱۹۱۸ جان باخت. او در قبرستان کرملین در مسکو دفن شده است. در نسخه دیگری او به دلیل سل از دنیا می‌رود؛ ولیکن تاریخدان آرکادی واکسبرگ معتقد است که این ادعاها شایعه بوده و اسوردلوف در اوریول به دلیل نژاد یهودی خود توسط کارگران آنقدر کتک خورده بود تا مرد. او معتقد است که به دلیل جلوگیری از حمله به یهودیان این اتفاق سرپوش گذاشته شد. در یک نسخه دیگر او به دلیل توطئه برای کشتن لنین کشته می‌شود. در سال ۱۹۲۴ یکاترینبرگ به نام او اسوردلوفسک نامیده شد. در سال ۱۹۹۱ نام این شهر دوباره به یکاترینبرگ بازگشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]