کره دایسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کره دایسون (به انگلیسی: Dyson sphere) یک ابرسازهفرضی است که به‌طور کامل یک ستاره را فرا می‌گیرد و قسمت بزرگی از توان خروجی آن را به دام می‌اندازد. این مفهوم یک آزمایش فکری برای نشان دادن این است که چطور زمانی اتفاق می‌افتد که یک تمدن با توانایی پرواز فضایی به انرژی نیازمند است و این انرژی به تنهایی از منابع سیارهٔ مادر قابل تأمین نیست. تنها کسری از انرژی منتشرشده از یک ستاره به سیاره دور آن می‌رسد. ساختن سازه‌هایی که یک ستاره را در برمی‌گیرند به یک تمدن امکان می‌دهد انرژی بسیار بیشتری برداشت کنند.

ریشه ایده[ویرایش]

ایدهٔ کره دایسون، نتیجهٔ یک آزمایش فکری توسط فیزیکدان و ریاضیدان فریمن دایسون است. زمانی که او استدلال کرد که همهٔ تمدن‌های تکنولوژیکی، به‌طور مدام نیازهایشان را برای انرژی افزایش می‌دهند. او بیان کرد که اگر تمدن انسان به اندازهٔ طولانی، نیازهای انرژی‌اش را توسعه دهد زمانی فرا می‌رسد که اندازهٔ آن برابر کل انرژی خروجی خورشید خواهد شد. او سامانه‌ای از سازه‌های در مدار (که او در ابتدا آن را پوسته نامید) را پیشنهاد کرد که برای در سر راه قرار گرفتن و جمع‌آوری همه انرژی تولید شده توسط خورشید، طراحی شده‌اند. طرح دایسون، جزئیات چگونگی ساخت این سامانه را مطرح نمی‌کند، بلکه تنها بر روی مسئلهٔ جمع‌آوری انرژی تمرکز می‌کند، بر این اساس که چنین ساختاری بوسیلهٔ طیف تابشی غیرمعمول آن نسبت به یک ستاره، قابل تمایز است. مقاله او که با نام جستجو برای منبع ستاره‌ای مصنوعی با تابش فروسرخ در سال ۱۹۶۰ در مجله ساینس منتشر شد از این جهت این که برای نخستین‌بار مفهوم کره دایسون را فرمول بندی کرد مورد توجه است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dyson sphere». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸.