پیمان کارلویتز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صلح کارلویتز
Negotiation of the peace of Karlowitz.jpg
مذاکرات صلح کارلویتز.
متن از ۱۶ نوامبر ۱۶۹۸
امضا شده ۲۶ ژانویه ۱۶۹۹ (۱۶۹۹-01-۲۶)
مکان کارلویتز، Military Frontier، امپراتوری هابسبورگ (اکنون Sremski Karlovci، صربستان)
امضاکنندگان * امپراتوری عثمانی رامی محمد پاشا (reisülküttap)
گروه‌ها *  جمهوری هلند (میانجی‌گر)
زبان‌ها * زبان لاتین (HRE و عثمانی)

پیمان کارلویتز که در ۲۶ ژانویه ۱۶۹۹ میلادی در صربستان امضاء گردید، به جنگ بزرگ عثمانی (۱۶۸۳-۱۶۹۹) خاتمه بخشید؛ جنگی که با شکست عثمانی‌ها در نبرد زنتا به اتمام رسید. این جنگ به سیادت عثمانی‌ها در اروپای مرکزی پایان داد و باعث آغاز دوره انحطاط این دولت شد. از طرفی، امپراتوری هابسبورگ را به عنوان قدرت برتر اروپای مرکزی و جنوب شرقی مطرح نمود.

مطابق این پیمان، عثمانی‌ها بخش اعظم مجارستان، بوسنی و هرزگوین و کروآسی را به امپراتوری هابسبورگ واگذاردند. ترانسیلوانی همچنان مستقل باقی‌ماند؛ اگرچه، توسط فرمانداری اتریشی اداره می‌شد. ناحیه پادولیا به همراه قلاع نظامی کامیانتس-پودیلسکیی به لهستان بازگردانده شد. ونیز بخش اعظم دالماسی به همراه کلیه پلوپونز را از امپراتوری عثمانی گرفت.

ترکها دوباره کنترل تیمیشوارا، مولدووا، بلگراد و والاچیا را بدست آوردند. آنها یک سال بعد مطابق پیمان کنستانتینوپل، بندر آزوف را به پتر اول، شاه روسیه، تقدیم کردند.

منابع[ویرایش]