پیروالکتریسیته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تف‌الکتریسیته[۱] یا پیروالکتریسیته پدیده‌ای است که در اثر آن هنگام دادن گرما به یک ماده، آن ماده الکتریسیته تولید می‌کند این پدیده با پدیده ترموالکتریک متفاوت است.

تغییر دما، موقعیت اتمی را در ساختار بلوری کمی تغییر می دهد، به نحوی که وضعیت قطبی ماده تغییر می کند. این تغییر قطبی باعث افزایش ولتاژ در کریستال می شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «تف‌الکتریسیته» [فیزیک] هم‌ارزِ «پیروالکتریسیته» (به انگلیسی: pyroelectricity)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)