فروالکتریسیته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فروالکتریسیته (به انگلیسی: Ferroelectricity) خاصیتی در مواد است که باعث می‌شود در سطح سلول واحد، به علت چینش منظم اتم/مولکول‌ها، دوقطبی‌های الکتریکی دائمی به وجود بیاید، به نحوی که جهت آن‌ها با اعمال میدان الکتریکی خارجی قابل تنظیم باشد. نیروی الکتریکی ویژگی خاصی از مواد است که می‌تواند با استفاده از یک میدان الکتریکی خارجی معکوس شود. تمام مواد الکترومغناطیسی دارای نیروی الکتریکی هستند که قطبش الکتریکی طبیعی آن‌ها برگشت پذیر است. این اصطلاح به‌طور مشابه با فرومغناطیس، که در آن یک ماده یک لحظه مغناطیسی دائمی را نشان می‌دهد استفاده می‌شود . بنابراین، پیشوند فرو، به معنی آهن، برای توصیف ماده فرو الکتریک مورد استفاده قرار می‌گیرد . موادی که هم فوالکتریک و هم فرومغناطیس هستند به عنوان چندفرویک شناخته می‌شوند. مواد فرو الکتریک در حضور میدان‌های مغناطیسی خارجی با به وجود آوردن دو قطبی‌های الکتریکی کوچک درون ماده باعث به وجودآمدن خاصیت فروالکتریکی در مواد می‌شوند. این دو قطبی‌های کوچک با جهت‌گیری‌های مختلف در ماده وجود دارند که با حضور میدان خارجی در جهت‌های یکسان قرار می‌گیرند و خاصیت فرو الکتریکی را به وجود می آورند .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]