پسران آفتاب (فیلم ۱۹۷۵)

پسران آفتاب
کارگردان	هربرت راس
تهیه‌کننده	ری استارک
فیلمنامه‌نویس	نیل سایمون
بر پایه	پسران آفتاب اثر نیل سایمون
بازیگران	والتر ماتائو اف. موری آبراهام جرج برنز ریچارد بنجامین ران ریفکین Rosetta LeNoire فریتس فلد
فیلم‌بردار	دیوید ام. والش
تدوین‌گر	جان اف. بارنت
شرکت تولید	Rastar
توزیع‌کننده	مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار	۶ نوامبر ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-۱۱-۰۶)
مدت زمان	۱۱۱ دقیقه
کشور	آمریکا
زبان	انگلیسی

«پسران آفتاب» (انگلیسی: The Sunshine Boys) یک فیلم به کارگردانی هربرت راس است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اف. موری آبراهام، جرج برنز، ریچارد بنجامین، ران ریفکین، و والتر ماتائو اشاره کرد.

داستان

اَل لوئیس و ویلی کلارک دو کمدین سالخورده هستند که زمانی با نام «لوئیس و کلارک» و همچنین «پسران آفتاب» در وادیویل شهرت داشتند. پس از ۴۷ سال همکاری، آن‌ها یازده سال پیش بر سر اختلافات شخصی از هم جدا شدند و از آن زمان با یکدیگر صحبت نکرده‌اند. جدایی آن‌ها بخشی به دلیل تمایل اَل به بازنشستگی و میل ویلی به ادامهٔ کار بود. بن، برادرزادهٔ ویلی و یک عامل استعدادیابی، تلاش می‌کند برای عمویش کاری بیابد، اما این کار به دلیل زوال عقل ویلی و خلق‌وخوی پرخاشگرانه‌اش دشوار است.

زمانی که یکی از شبکه‌های بزرگ تصمیم می‌گیرد برنامه‌ای دربارهٔ تاریخ کمدی پخش کند و می‌خواهد «پسران آفتاب» بار دیگر برای این برنامه متحد شوند، بن تلاش می‌کند آخرین بار آن‌ها را راضی به همکاری کند. او می‌کوشد غرابت‌ها و کینه‌های شخصی دو پیرمرد را مدیریت کند، و در حالی‌که هر یک نزد او دیگری را تحقیر می‌کنند، به‌طور دیپلماتیک آن‌ها را مشتاق اجرای «نمایش دکتر» برای ویژه‌برنامهٔ ای‌بی‌سی جلوه دهد.

تلاش برای تمرین «نمایش دکتر» در آپارتمان ویلی با آشتی سرد آغاز می‌شود، اما تنها تا ورود اَل به دفتر دکتر (ویلی) پیش می‌رود که ویلی ناگهان تصمیم می‌گیرد دیالوگ قدیمی و تثبیت‌شدهٔ «بفرمایید» را به «داخل شوید!» تغییر دهد. این تغییر باعث مشاجره‌ای شدید و ترک خشمگینانهٔ اَل می‌شود.

بن مجبور می‌شود اوضاع را جمع‌وجور کند، با وجود مخالفت دختر اَل که نمی‌خواهد پدرش بیشتر درگیر این برنامه شود. او موفق می‌شود آن‌ها را به استودیوی ای‌بی‌سی بیاورد. در اتاق گریم، همانند سال آخر همکاری‌شان، با یکدیگر هیچ حرفی نمی‌زنند. مشکلات وقتی آغاز می‌شود که ویلی بی‌احتیاط ظرف‌های لوازم آرایش را روی اَل می‌ریزد، و سپس طبق معمولش با درها مشکل پیدا می‌کند.

پس از پایان اجرای فیلیس دیلر و معرفی استیو آلن، «نمایش دکتر» آغاز می‌شود. اجرا روان پیش می‌رود تا زمانی که ویلی خشمگین می‌شود و از «تف کردن» اَل هنگام تلفظ حرف «ت» و نیز ضربه زدن به سینه‌اش گلایه می‌کند. با وجود تلاش بن و کارکنان استودیو برای آرام‌سازی اوضاع، ویلی صحنه را ترک می‌کند و با فریاد، اتهام‌ها و کینه‌های چند دهه‌ای را به زبان می‌آورد. اَل نیز (با این باور که ادامهٔ کار با ویلی غیرممکن است) صحنه را ترک می‌کند. در راه‌پله، عصبانیت ویلی به حملهٔ قلبی شدید می‌انجامد.

ویلی بهبود می‌یابد؛ ابتدا در بیمارستان و سپس در خانه با پرستار خصوصی که با او جر و بحث دارد. بن به دیدارش می‌آید و او را به بازنشستگی تشویق می‌کند و پیشنهاد می‌دهد یا نزد خودش زندگی کند یا به خانهٔ بازنشستگی بازیگران در نیوجرسی برود. به‌طور اتفاقی، اَل نیز به همان خانهٔ بازنشستگی نقل مکان می‌کند زیرا دخترش در انتظار فرزند دوم است و به اتاق پدر نیاز دارد. سرانجام دو مرد در آپارتمان ویلی دوباره آشتی می‌کنند و دربارهٔ دوستان مشترک دنیای تئاتر در مجلهٔ ورایتی با هم گفت‌وگو می‌کنند.

جوایز و نامزدی‌ها

این فیلم برنده یک جایزه اسکار و نامزد در سه بخش دیگر شده است:

• جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (جرج برنز, برنده)
• جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (والتر ماتائو, نامزد)
• جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی (نیل سایمون, نامزد)
• جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری (Albert Brenner, Marvin March, نامزد)
• جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد (والتر ماتائو, نامزد)
• جایزه بفتای بهترین فیلم‌نامه (نیل سایمون, نامزد)
• جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی (برنده)
• جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (جرج برنز, برنده)
• جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (والتر ماتائو, برنده)
• جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (ریچارد بنجامین, برنده)
• جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه (نیل سایمون, نامزد)

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Sunshine Boys (1975 film)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون

• پسران آفتاب در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)