پرده گوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرده گوش
Anatomy of the Human Ear.svg
آناتومی گوش انسان.
View-normal-tympanic-membrane.png
پرده گوش راست که در اتوسکوپ دیده می‌شود.
Details
Identifiers
لاتینmembrana tympani
سرعنوان‌های موضوعی پزشکیD014432
واژگان کالبدشناسیA15.3.01.052
واژگان کالبدشناسی6870
FMA9595
Anatomical terminology

پرده گوش (به انگلیسی: tympanic membrane) یا پرده صُماخ یا پرده تَبیره[۱] بین گوش میانی و گوش بیرونی است این پرده نازک گوش میانی را از گوش خارجی جدا می‌کند. پشت پرده صماخ استخوان چکشی از استخوانچه‌های گوش میانی قرار دارد.

وقتی امواج صوتی وارد گوش می‌شوند و به پرده صماخ می‌رسند پرده گوش را به لرزش در می‌آورند، ارتعاشات صوتی سپس وارد سه استخوانچه گوش میانی می‌شوند و به این طریق از گوش میانی عبور می‌کنند و وارد گوش داخلی می‌شوند.

در انسان، پرده گوش کمی مخروطی شکل است و مساحت آن در حدود ۸۵ میلی‌مترمربع است. پرده گوش از دو بخش تشکیل شده است. بخش نرم پرده یا پارس فلاسید و بخش سفت پرده یا پارس تنسا که بخش سفت پرده pars tensa از فیبرهای کلاژن شعاعی و دایره‌ای تشکیل شده‌است. این فیبرها با لایه‌های بافت همبند به هم متصل شده و از خارج با یک لایه روپوستی از بافت پوششی صدفی که در امتداد پوست مجرای گوش خارجی قرار دارد پوشانیده شده‌اند. سطح داخلی پرده گوش را نیز لایه‌ای مخاطی از سلول‌های صدفی مژک‌دار پوشانیده است. وضعیت پرده گوش عامل مهمی در تغییر شدت یا غربال‌گری طیف محرک صوتی محسوب می‌شود و بنابراین اطمینان از سلامت آن حایز اهمیت است.

بررسی بالینی[ویرایش]

برای معاینه پرده صُماخ در مطب از گوش‌بین یا اُتوسکوپ استفاده می‌شود. آسیب به پرده و پارگی آن مثلاً به دلیل تروما یا عفونت گوش میانی خصوصاً اگر دو طرفه باشد می‌تواند موجب کم‌شنوایی شود. سلامت پرده در شنوایی‌سنجی نیز قابل بررسی است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

گوش

منابع[ویرایش]

  1. تبیره به معنی کوس و دهل و هم‌چنین برابر فارسی صماخ است و از برابرهای فرهنگستان زبان فارسی برای صماخ نیز هست.