پارانوید اندروید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
«پارانوید اندروید»
جلد «پارانوید اندروید»
تک‌آهنگ اثر ردیوهد
از آلبوم اوکی کامپیوتر
پخش می۱۹۹۷
سبک آلترنیتیو راک
زمان ۶:۲۳
تهیه‌کننده نایجل گودریچ
گاه‌نگاری تک‌آهنگ‌های ردیوهد
«روح خیابان (محو شدن)»
(۱۹۹۶)
«پارانوید اندروید»
(۱۹۹۷)
«کارما پلیس»
(۱۹۹۷)

«پارانوید اندروید» (به انگلیسی: Paranoid Android) نام آهنگی از گروه آلترنیتیو راک انگلیسی ردیوهد و از آلبوم اوکی کامپیوتر است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. ترانه سیاه و تمسخرآمیز آهنگ توسط تام یورک و بعد از یک تجربه ناخوشایند در یکی از بارهای لس آنجلس نوشته‌شد. آهنگ بیش از شش دقیقه به طول می‌انجامد و حاوی چهار قسمت مجزا است و از این حاظ «پارانوید اندروید» یکی از طولانی‌ترین قطعه‌هایی است که ردیوهد ساخته‌است. در نوشتن «پارانوید اندروید» گروه از آهنگ‌های «خوشحالی اسلحه گرم است» اثر بیتلز و راپسودی بوهمی از کوئین تاثیر گرفته‌است. نام ترانه تلخیصی از شخصیت تخیلی ماروینِ پارانوید اندروید در یکی از کتاب‌های داگلاس آدامز به نام «راهنمای سفر مجانی در کهکشان» است.

هنگام انتشار آهنگ به عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم اوکی کامپیوتر، «پارانوید اندروید» در جدول موسیقی بریتانیا به رتبه سوم رسید و مورد تمجید بسیاری از منتقدین قرار گرفت. این ترانه بارها در لیست‌های آهنگ‌های برتر قرار گرفته‌است که از جمله آنها لیست پانصد آهنگ برتر رولینگ استون است . همچنین پارانوید اندروید در لیست "صد آهنگ برتر تمامی دوران از دید Rock Planet در رتبه 34 قرار گرفته است. از زمان انتشار آهنگ، «پارانوید اندروید» بارها توسط گروه‌ها و موزیسن‌های مختلف کاور شده‌است.

پیش‌زمینه و ضبط[ویرایش]

در نوشتن «پارانوید اندروید» ردیوهد قسمت‌هایی از سه آهنگ متفاوت را به یکدیگر وصل کرد که هر بخش توسط یکی از اعضای گروه نوشته شده‌بود. ایده سرهم کردن سه آهنگ متفاوت در یک قطعه، برگرفته از آهنگ«خوشحالی اسلحه گرم است» از بیتلز گرفته شده‌بود. کالین گرینوود می‌گوید که گروه در تلاش بوده تا قسمت‌های غیر متجانس را در کنار یکدیگر طوری قرار دهد که به یکدیگر بیایند، «مانند این بود که بچه‌دبستانی‌های بازیگوشی این کارِ... شرورانه را انجام می‌دادند. چون هیچ کس یک آهنگ شش و نیم دقیقه‌ای را آنقدر تغییر نمی‌دهد. این مسخره‌است.» آهنگ در ابتدا قرار بود قطعه‌ای طنزآمیز باشد که نامش را از شخصیت تخیلی «ماروینِ پارانوید اندروید» در یکی از کتاب‌های داستانی و دنباله‍دار داگلاس آدامز به نام «راهنمای سفر مجانی در کهکشان» گرفته‌است. یورک می‌گوید: «نام آهنگ به عنوان یک جوک انتخاب شد. مانند این بود که بگویی:اوه، من خیلی دپرسم» و من فکر کردم که این واقعا یک ایده عالی است. این همان چیزی است که مردم از من می‌خواهند باشم و این انتهای نوشتن هرچیز شخصی درباره خودم در آهنگ بود. بقیه آهنگ دیگر شخصی نیست». در یک مصاحبه دیگر کالین گرینوود آهنگ را "فقط یک جوک، یک خنده که در اثر نشست‌های الکی در چند بعد از ظهر و قرار دادن قطعه‌های مختلف کنار یکدیگر خلق شده" توصیف می‌کند.

لیست آهنگ‌ها[ویرایش]

سی‌دی یک[ویرایش]

  • Paranoid Android
  • Polyethylene (Parts 1 & 2)
  • Pearly

سی‌دی دو[ویرایش]

  • Paranoid Android
  • A Reminder
  • Melatonin

جدول‌ها[ویرایش]

جدول (۱۹۹۷) رتبه
تک‌آهنگ‌های بریتانیا ۳
تک‌آهنگ‌های سوئد ۵۳
تک‌آهنگ‌های بریتانیا هلند ۶۱
تک‌آهنگ‌های استرالیا ۲۹

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Paranoid Android»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ اوت ۲۰۱۱).