پرش به محتوا

داگلاس آدامز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
داگلاس آدمز
زادهٔ۱۱ مارس ۱۹۵۲
کمبریج، انگلستان
درگذشت۱۱ مه ۲۰۰۱ (۴۹ سالگی)
سانتا باربارا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیتبریتانیایی
پیشهنویسنده
سبکعلمی تخیلی، طنز
وبگاه

داگلاس نوئل آدمز (۱۱ مارس ۱۹۵۲ – ۱۱ مه ۲۰۰۱) (به انگلیسی: Douglas Adams)، نویسنده‌ای است انگلیسی که شهرتش بیشتر، به خاطر «کتاب راهنمای مسافران کهکشان» است. این اثر، نخستین بار، در سال ۱۹۷۸ به عنوان یک کمدی رادیویی، توسط بی‌بی‌سی، پخش گردید. بعدها این اثر، به صورت یک تریلوژی، شامل پنج کتاب، یک سریال تلویزیونی، چندین اثر نمایشی، یک بازی کامپیوتری و در سال ۲۰۰۵ به صورت یک فیلم سینمایی، در دسترس عموم قرار گرفت. کتاب راهنمای مسافران کهکشان، تنها در زمان حیات آدمز، بیش از پانزده میلیون نسخه، فروش داشته‌است. برخی از طرفداران داگلاس آدمز، به خاطر امضای ناخوانایش او را با نام باپ اد Bop Ad می‌شناسند.

آدمز همچنین، به عنوان یکی از حامیان جانوران و محیط زیست، شناخته شده‌است. او بی‌خدا بود و خود را یک بی‌خدای بنیادگرا می‌نامید. او کلمه بنیادگرا را از این رو بکار می‌برد تا این شبهه برای کسی پیش نیاید که او آگنوستیک است. زیست‌شناس نام‌آور ریچارد داوکینز کتاب خود بنام " توهمی بنام خدا "(بازگردانی شده به فارسی به نام پندار خدا) را به او تقدیم کرده‌است. او در مورد مرگ آدمز نوشته‌است: "علم و دانش یک دوست و ادبیات یک روشنگر را از دست داده‌است. گوریل‌های کوهی و کرگدن‌های سیاه یک حامی دلاور را از دست داده‌اند."

اوایل زندگی و تحصیلات

[ویرایش]

خانواده

[ویرایش]

داگلاس نوئل آدامز[nb ۱] در ۱۱ مارس ۱۹۵۲ در کمبریج به دنیا آمد. پدرش کریستوفر داگلاس آدامز، مشاور مدیریت و فروشنده کامپیوتر که پیشتر به عنوان افسر آزادی مشروط کار می‌کرد، و مادرش جانت دورا سیدنی آدامز (با نام خانوادگی دونوان)، پرستار بود. او ریشه‌های اسکاتلندی، ایرلندی و آلمانی داشت. پدربزرگ پدری‌اش که در گلاسگو به دنیا آمد، از تبار خانواده‌ای از پزشکان برجسته بود.[۳][۴]

اندکی پس از تولد او، خانواده به ایست اند لندن نقل مکان کردند.[۵] خواهرش سوزان در مارس ۱۹۵۵ به دنیا آمد.[۳] زمانی که او پنج ساله بود، والدینش از هم جدا شدند؛ داگلاس، سوزان و مادرشان متعاقباً به یک پناهگاه حیوانات آر‌اس‌پی‌سی‌ای در برنت‌وود که توسط پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش اداره می‌شد، نقل مکان کردند.[۶] هر یک از والدین دوباره ازدواج کردند و آدامز چندین خواهر و برادر ناتنی پیدا کرد.[۷][nb ۲]

تحصیلات

[ویرایش]

آدامز در مدرسه ابتدایی پریمروز هیل در برنت‌وود تحصیل کرد.[۹] او در سپتامبر ۱۹۵۹ وارد مدرسه مقدماتی مدرسه برنت‌وود شد.[۱۰] آدامز در مدرسه به دلیل جثه بزرگش احساس انزوا می‌کرد؛[۱۱] در سن ۱۲ سالگی ۶ فوت قد داشت و در نهایت به ۶ فوت و ۵ اینچ رسید.[۹] مربی کلاسش، فرانک هالفورد، تأثیر عمیقی بر او گذاشت. آدامز تنها دانش‌آموزی بود که از هالفورد نمره ۱۰ از ۱۰ را برای نویسندگی خلاق دریافت کرد – چیزی که آدامز تا آخر عمر، به ویژه هنگام مواجهه با بازداری نویسنده، به یاد می‌آورد.[۱۲]

برخی از اولین نوشته‌های او در مدرسه برنت‌وود منتشر شد. اولین اثر منتشر شده او گزارشی مختصر درباره انجمن عکاسی مدرسه مقدماتی در برنت‌وودین در سپتامبر ۱۹۶۲ بود.[۱۳] شعر او "دیدگاه ولگرد" که در دوازده سالگی سروده شد، در دانشگاه کمبریج نگهداری می‌شود.[۱۴] در اوایل سال ۱۹۶۵، داستان کوتاه سوررئالی با عنوان تعلیق در کمیک کودکان ایگل منتشر شد.[۱۵] شعری که آدامز در ژانویه ۱۹۷۰ سروده بود، در اوایل سال ۲۰۱۴ در یک کمد مدرسه پیدا شد.[۱۶] او از سپتامبر ۱۹۶۴ به عنوان شبانه‌روزی در مدرسه تحصیل کرد،[۹] و سرانجام در دسامبر ۱۹۷۰ مدرسه را ترک کرد.[۱۷]

"قطعاً وقتی در کمبریج بودم می‌خواستم نویسنده-بازیگر باشم – بسیار به پایتون‌ها چشم دوخته بودم – به همین دلیل می‌خواستم آن نوع کارها را انجام دهم. اما به دلایلی جهان چندان مشتاق بازیگر بودن من نبود. و احتمالاً کاملاً درست می‌گفت."[۱۸]

—آدامز

به لطف مقاله‌ای درباره شعر دینی که به بیتلز و ویلیام بلیک اشاره داشت،[۹] آدامز بورس تحصیلی برای مطالعه زبان انگلیسی در کالج سنت جان، کمبریج دریافت کرد، جایی که پدرش نیز تحصیل کرده بود.[۱۹] او در سال ۱۹۷۱ وارد دانشگاه شد،[۹] به این امید که راه نویسنده-بازیگران کمدی مانند مونتی پایتون را دنبال کند.[۲۰] آدامز به شدت می‌خواست به فوت‌لایتز، باشگاه کمدی دانشجویی که عضویت در آن با دعوت بود، بپیوندد و در فوریه ۱۹۷۲ به عضویت باشگاه درآمد. با این حال از فرهنگ انزواطلبانه آن ناامید شد. او با دانشجوی دیگری به نام کیث جفری (که با او یک اتاق را به اشتراک می‌گذاشت) شروع به نوشتن طرح‌های کمدی کرد، اما این همکاری در نوامبر ۱۹۷۲ پایان یافت.[۲۱][۲۲] او سپس با دانشجویان ویل آدامز (نسبی ندارد)[۱۴] و مارتین اسمیت به نوشتن و اجرا در نمایش‌های طنز (ریویو) پرداخت؛ گروه آن‌ها "آدامز-اسمیت-آدامز" نام داشت.[۲۳] اگرچه مطالب نوشته‌شده توسط آدامز-اسمیت-آدامز در نمایش هفته مه ۱۹۷۴ فوت‌لایتز (با عنوان Chox) برجسته بود، داگلاس به شدت ناراحت شد زمانی که به این دلیل که توانایی‌های اجرایی‌اش به اندازه کافی قوی نیست، برای بازی در آن انتخاب نشد.[۲۴] او در سال ۱۹۷۴ با درجه ۲:۲ در ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد.[۲۵][nb ۳] بسیاری از هم‌دوره‌ای‌های آدامز در کمبریج نقش‌های مهمی در حرفه او ایفا کردند، از جمله جان کنتر، جان لوید، مری آلن و سایمون جونز.[۲۶] آدامز در دوران تحصیل در کمبریج مجموعه‌ای از مشاغل گوناگون را تجربه کرد که شامل کار به عنوان باربر بیمارستان و نظافتچی مرغداری بود.[۲۷][۲۸]

برخی از آثار داگلاس آدمز

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ سیمپسون 2003, p. 6.
  2. ↑ وب 2017, پاراگراف اول.
  3. 1 2 سیمپسون 2003, p. 7.
  4. ↑ وب 2017, پاراگراف‌های اول و دوم.
  5. ↑ آینزورث 2017, p. 42.
  6. ↑ آینزورث ۲۰۱۷، p. ۴۲; وب ۲۰۱۷، پاراگراف دوم.
  7. ↑ سیمپسون 2003, pp. 7–8.
  8. ↑ وب 2017, پاراگراف سوم.
  9. 1 2 3 4 5 وب 2017, پاراگراف چهارم.
  10. ↑ سیمپسون ۲۰۰۳، p. ۸; وب ۲۰۱۷، پاراگراف چهارم.
  11. ↑ سیمپسون 2003, p. 9.
  12. ↑ سیمپسون 2003, pp. 9–10.
  13. ↑ سیمپسون 2003, pp. 11–12.
  14. 1 2 3 "داگلاس آدامز: زندگی در جهان". Archived from the original on 30 September 2021. {{cite web}}: Unknown parameter |وب‌سایت= ignored (help)
  15. ↑ سیمپسون ۲۰۰۳، p. ۱۸: داستان کوتاه آدامز با عنوان تعلیق در اوایل سال ۱۹۶۵ در ایگل منتشر شد.; آینزورث ۲۰۱۷، p. ۴۲: داستان کوتاه سوررئال آدامز در اوایل سال ۱۹۶۵ در ایگل منتشر شد.
  16. ↑ فلاد, آلیسون (۱۹ مارس ۲۰۱۴). "اشعار گمشده داگلاس آدامز و گریف ریس جونز در کمد مدرسه پیدا شد". گاردین (به انگلیسی). ISSN ۰۲۶۱-۳۰۷۷. Retrieved 6 December 2025. {{cite news}}: Check |issn= value (help)
  17. ↑ سیمپسون 2003, p. 8.
  18. ↑ سیمپسون 2003, pp. 53, 363.
  19. ↑ سیمپسون 2003, p. 27.
  20. ↑ سیمپسون ۲۰۰۳، p. ۳۰; آینزورث ۲۰۱۷، p. ۴۲.
  21. ↑ سیمپسون 2003, pp. 30–33, 37–38.
  22. ↑ "پروفسور کیث جفری - درگذشت". تلگراف (به انگلیسی). ۲۸ مارس ۲۰۱۶. ISSN ۰۳۰۷-۱۲۳۵. Archived from the original on 31 March 2025. Retrieved 15 December 2025. [جفری] با داگلاس آدامز یک اتاق را به اشتراک می‌گذاشت... {{cite news}}: Check |issn= value (help)
  23. ↑ سیمپسون 2003, pp. 33, 37–38, 43–44.
  24. ↑ سیمپسون 2003, p. 50.
  25. ↑ وب 2017, پاراگراف ششم.
  26. ↑ سیمپسون ۲۰۰۳، p. ۳۲: سایمون جونز، دوست همیشگی آدامز، در کمیته فوت‌لایتز از او حمایت کرد; وب ۲۰۰۵، p. ۶۳: هم‌دوره‌ای‌های آدامز در کمبریج، جان کنتر، مری آلن و جان لوید همگی در زندگی آدامز مهم بودند; وب ۲۰۱۷، پاراگراف پنجم: هم‌دوره‌ای‌های آدامز در کمبریج نقش‌های زیادی در زندگی او ایفا کردند، به ویژه جان کنتر و جان لوید.
  27. ↑ وب 2005, p. 58.
  28. ↑ فلمینگ & آدامز 1981a, p. 29.
  • Adams, Douglas (1998). Is there an Artificial God?, speech at Digital Biota 2, Cambridge, England, September 1998.
  • Adams, Douglas (2002). The Salmon of Doubt: Hitchhiking the Galaxy One Last Time, Macmillan. ISBN 0-333-76657-1
  • Dawkins, Richard (2001). Lament for Douglas Adams, The Guardian, May 14, 2001.
  • Dawkins, Richard (2003). "Eulogy for Douglas Adams," in A devil's chaplain: reflections on hope, lies, science, and love. Houghton Mifflin Harcourt.
  • Felch, Laura (2004). Don't Panic: Douglas Adams and the Hitchhiker's Guide to the Galaxy by Neil Gaiman, مه ۲۰۰۴
  • Ray, Mohit K (۲۰۰۷). Atlantic Companion to Literature in English, Atlantic Publishers and Distributors. ISBN 81-269-0832-7
  • Simpson, M. J. (2003). Hitchhiker: A Biography of Douglas Adams, Justin, Charles and Co. ISBN 1-932112-17-0
  • Webb, Nick (2005a). Wish You Were Here: The Official Biography of Douglas Adams. Ballantine Books. ISBN 0-345-47650-6
  • Webb, Nick (2005b). "Adams, Douglas Noël (1952–2001)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, January 2005, accessed 25 October 2005.

Wikipedia contributors, "Douglas Adams," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Douglas_Adams&oldid=347478652 (accessed March ۷، ۲۰۱۰

پیوند به بیرون

[ویرایش]
  1. ↑ زندگینامه‌نویسان ام. جی. سیمپسون و نیک وب نام میانی او را "Noël" با تشدید نوشته‌اند.[۱][۲]
  2. ↑ در سال ۱۹۶۰، کریستوفر با مری جودیت استوارت (با نام خانوادگی رابرتسون) ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۴، جانت با ران تریفت ازدواج کرد.[۸]
  3. ↑ آدامز ادعا کرد که در دوران حضورش در سنت جانز فقط سه مقاله نوشته است، اما آثار باقی‌مانده نشان می‌دهد که او کارهای بسیار بیشتری انجام داده است.[۱۴]
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «nb» وجود دارد، اما برچسب <references group="nb"/> متناظر پیدا نشد. ().
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=داگلاس_آدامز&oldid=43572416»