ولورین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولورین[۱]
Gulo gulo 2.jpg
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: گوشتخواران
تیره: راسویان
سرده: Gulo
پالاس، ‍۱۷۸۰
گونه: G. gulo
نام علمی
Gulo gulo
(لینه، ۱۷۵۸)
پراکنش ولورین

وُلوِرین یا راسوی بزرگ (نام علمی: Gulo gulo) بزرگ‌جثه‌ترین عضو خانواده راسویان و بومی آمریکای شمالی و شمال اورآسیا است. دله یک گوشتخوار درشت و نیرومند است که بیشتر به یک خرس کوچک می‌ماند تا راسو. شکل ظاهری او آمیزه‌ای از گورکن و یک خرس کوچک با خز زبر و تیره رنگ است که در هر سمت بدن یک نوار کم رنگ دارد. طول آن ممکن است به ۱/۲ متر و وزن آن حدوداً به ۲۷ کیلوگرم برسد.[۲]

نام علمی این حیوان gulo در زبان لاتین به معنی حریص یا دله است و معمولاً هم با همین لقب شناخته می‌شود همانطور که در ایران نیز خویشاوندان او همچون سمور و قاقم را دله می‌نامند. دلیل این لقب آنست که ولورین هم مثل دیگر خویشاوندان راسوسان خود به دلیل متابولیسم بالای بدنش باید به سرعت غذا بخورد و خیلی از اوقات دست به کشتار اضافه می‌زند و همچنین از درندگی و جسارت بسیار بالایی برخوردار است و به طعمه‌هایی چندین برابر بزرگتر از خود حمله می‌کند.

زیستگاه[ویرایش]

زیستگاه دله جنگل‌های متشکل از درخت‌هایی از جنس مخروطیان یعنی انواع کاج و صنوبر و سرو است.

تغذیه[ویرایش]

آنها پرندگان و پستانداران کوچک را شکار می‌کنند و از لاشه جانوران نیز تغذیه می‌نمایند اما قادرند حتی حیوانات بسیار بزرگتر از خود همچون انواع گوزن را از پا درآورند.

خلق‌وخو[ویرایش]

ولورین

دله چنان درنده خو و مهاجم است که می‌تواند سایر صیادان و حتی خرس را از صید خود دور نماید. دله و گورکن در بسیاری از خصلت‌های رفتاری اشتراک دارند. دله به خاطر درنده‌خویی و نیرومندیش در برابر اندازه و هیکلش که می‌تواند شکارهایی چندین برابر اندازهٔ خودش را بکشد، خیلی شهرت دارد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Wozencraft, W. C.. Mammal Species of the World. Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds). 3rd edition ed. Johns Hopkins University Press, 16 November 2005. ISBN 0-801-88221-4. 
  2. اندرو, تاثیر حیوانات بر سرنوشت ما.

منابع[ویرایش]

  • اندرو, تد. تاثیر حیوانات بر سرنوشت ما. vol. 3. 2008. ISBN ‎964-8486-08-5.