واپسین شطحیات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
واپسین شطحیات
mort parce que bête
Mort-parce-que-bête.jpg
جلد چاپ اصلی کتاب در فرانسه
نویسنده فریدریش نیچه
برگرداننده حامد فولادوند
ناشر PARC
ناشر فارسی: جامی
محل نشر فرانسه
مکان ناشر فارسی: تهران
تاریخ نشر ۱۹۹۸
تاریخ نشر فارسی: ۱۳۸۲
موضوع فلسفه، ادبیات
سبک گزین‌گویه و عبارات کوتاه
زبان آلمانی
نوع رسانه کتاب

واپسین شطحیات کتابی است شامل یادداشت‌های دوران بیماری فریدریش نیچه، که توسط یوهان خوک[۱] زبانشناس دانشگاه لیدن هلند جمع‌آوری شده و در سال ۱۹۹۸ زیر عنوان «من مرده‌ام چون احمقم» به چاپ رسیده است. نویسندهٔ اصلی عنوان «یادداشت‌های بیماری»[۲] را بر اثر خود گذارده که مترجم فارسی بنا بر ذوق خود عنوان «واپسین شطحیات» را برای آن برگزیده است. در واقع این نوشته تنها اثری از نیچه است که توسط او بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۷، یعنی دوران کسوف معنوی‌اش، به تحریر در آمده و می‌توان آن را به نوعی واپسین نوشته‌های او دانست.

پس‌زمینهٔ اثر[ویرایش]

بنا بر پژوهش‌های اخیر معلوم شده که خواهر نیچه شماری از نوشته‌های برادرش را که به نظرِ او «ناپسند» یا «غیراخلاقی» می‌آمده، «اصلاح» کرده یا از بین برده است. طی سال‌های ۱۹۳۵-۱۸۹۷ الیزابت مسئولیت بایگانی نیچه را در وایمار بر عهده گرفت و کوشید نظریاتِ شخصی خود را به مدیران و همکاران بایگانیِ نیچه تحمیل کند. بخصوص از سال ۱۹۲۰ به بعد، الیزابتِ قدرت‌طلب گرایش‌های فاشیستی پیدا کرد و به دست‌کاری و سانسور برخی آثار پرداخت و مقداری از نسخه‌ها و دست‌نوشته‌های نیچه «ناپدید» شد. متن حاضر جزو اسناد ناپدیدشدهٔ آن دوران است که به دست یکی از همکاران یوهان خوک افتاد.[۳]

پی‌نوشت[ویرایش]

  1. Johan Gok
  2. Notes de la Maladie
  3. F. Nietzsche, Mort parce que bête, Parc, 1998, pp. 8-10.

منابع[ویرایش]

  • فریدریش نیچه، واپسین شطحیات، ترجمه و تألیف حامد فولادوند، چاپ دوم، تهران: جامی، ۱۳۸۷.