هوشنگ کامکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هوشنگ کامکار
Hooshang Kamkar 1397060515061369915172494.jpg
کامکار در سال ۱۳۹۷
اطلاعات پس‌زمینه
نام شناسنامه‌ایهوشنگ کامکار
زاده۱۳۲۵
سنندج، کردستان
ژانرموسیقی سنتی ایرانی
وبگاهوب سایت کامکارها

هوشنگ کامکار (زادهٔ ۱۳۲۵ در سنندجآهنگ‌ساز اهل ایران است. او هم‌اکنون یکی از اعضای شورای عالی خانه موسیقی ایران است.[۱]

زندگی هنری[ویرایش]

هوشنگ کامکار در سال ۱۳۲۵ در سنندج به دنیا آمد. موسیقی را نزد پدرش استاد حسن کامکار آموخت و مدت ۲ سال در هنرستان عالی موسیقی تهران به تحصیل موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۵۴به اخذ درجه کارشناسی در رشته آهنگسازی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نایل آمد و سپس در کنسرواتوار سانتاچی چیلییای رم به تحصیل کنترپوان و فوگ پرداخت و درجه کارشناسی موسیقی را در ایالات متحده آمریکا از دانشکده سانفرانسیسکو دریافت کرد. او به مدت ۱۰سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را به مدت ۶ سال (از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۸) عهده‌دار بود.[۲] وی سرپرستی گروه موسیقی کامکارها را برعهده دارد.

هوشنگ کامکار ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ در دهمین همایش شعر و موسیقی کانون ادبی زمستان مورد تجلیل قرار گرفت.[۳][۴]

آثار[ویرایش]

آهنگسازی[ویرایش]

ترجمه و تألیف[ویرایش]

  • اصول ارکستراسیون. اثر ریمسکی کورساکوف. ناشر: انتشارات چنگ. سال انتشار ۱۳۶۲. تهران.
  • فوگ و انوانسیون. فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل. اثر جان ورال. ناشر: انتشارات پارت. سال انتشار ۱۳۷۰. تهران.
  • هارمونی قرن بیستم. اثر وینسنت پرسی کتی. ناشر: انتشارات دانشگاه هنر. سال انتشار ۱۳۷۵. تهران.
  • کنترپوان مدال (براساس شیوهٔ موسیقی قرن شانزدهم) اثر دیوید بویدن. ناشر:انتشارات دانشگاه هنر. سال انتشار ۱۳۷۷. تهران.
  • موسیقی کلاسیک و رمانتیک. ناشر: انتشارات دانشگاه هنر. سال انتشار ۱۳۸۰. تهران.
  • ارکستراسیون. اثر کنت کنان. ناشر: نشر افکار. سال انتشار ۱۳۸۲. تهران.[۷]
  • آموزش آهنگسازی. اثر :جان هوارد ناشر: نشر افکار. سال انتشار ۱۳۸۸. تهران.[۸]

پانویس[ویرایش]

  1. «دربارهٔ خانه موسیقی». وبگاه رسمی خانهٔ موسیقی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۳۰ مهر ۱۳۹۰.
  2. ارکستراسیون، کنت کنان، ترجمهٔ هوشنگ کامکار، یادداشت ناشر، ص ۱۴و۱۵
  3. «تجلیل از هوشنگ کامکار در کانون ادبی زمستان». خبرگزاری ایلنا. ۲۰ مرداد ۱۳۹۸.
  4. «کامکارها فخر موسیقی کُردها و ایران». کرد پرس. ۳۱ مرداد ۱۳۹۸.
  5. همان، ص ۱۵
  6. ««هوشنگان» منتشر می‌شود». خبرگزاری مهر. ۲۰۲۰-۱۰-۳۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۱۱.
  7. همان، ص ۱۶
  8. هوارد. آموزش آهنگسازی (ویراست دوم). تهران: نشر افکار. صص. ۱۵۲. شابک ۹۶۴-۷۸۵۸-۴۸-۵. دریافت‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰.

منابع[ویرایش]

  • کنان، کنت. «ارکستراسیون»، ترجمهٔ هوشنگ کامکار. تهران: نشر افکار، ۱۳۸۲.ISBN 964-7858-34-5