رسانندگی گرمایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رسانندگی گرمایی،[۱] در فیزیک، k، خاصیتی از اجسام است که بیانگر توانایی انها در انتقال گرما می‌باشد. این ضریب در قانون فوریه ظاهر می‌شود. یکای رسانندگی گرمایی در دستگاه SI وات بر کلوین متر است (W·K−۱·m−۱).

مقدار رسانندگی گرمایی برای مواد مختلف[ویرایش]

ماده رسانایی گرمایی
W/(m·K)
ایروژل ۰٫۰۰۴ - ۰٫۰۴
هوا ۰٫۰۲۵
چوب ۰٫۰۴ - ۰٫۴
الکلها و روغن‌ها ۰٫۱ - ۰٫۲۱
پلی‌پروپیلن ۰٫۲۵ [۲]
نفت ۰٫۱۳۸
LPG ۰٫۲۳ - ۰٫۲۶
اپوکسی (با زمینه سیلیکایی) ۰٫۳۰
اپوکسی (بدون زمینه) ۰٫۵۹
آب (مایع) ۰٫۶
شیشه ۱٫۱
خاک ۱٫۵
یخ ۲
سرب ۳۵٫۳
آلومینیوم ۲۳۷ (خالص)
۱۲۰—۱۸۰ (آلیاژها)
طلا ۳۱۸
مس ۴۰۱
نقره ۴۲۹
الماس ۹۰۰ - ۲۳۲۰

جستار های وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رسانندگی گرمایی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای thermal conductivity یا heat conductivity در انگلیسی و در حوزهٔ فیزیک است. «فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان ـ دفتر هفتم، بخش لاتین». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۴۴. بازبینی‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۲. 
  2. Walter Michaeli, Extrusion Dies for Plastics and Rubber, 2nd Ed., Hanser Publishers, New York, 1992.

پیوند به بیرون[ویرایش]