محمدحسن ممقانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
محمدحسن ممقانی
شیخ محمدحسن مامقانی
اطلاعات شخصی
نام کاملمحمدحسن مامقانی
لقبشیخ، آیت‌الله
نسبمامقانی
زاده۱۲۹۰ قمری
ممقان، ایران
درگذشته۵ فروردین ۱۲۸۴ مصادف با ۱۳۲۳ قمری
نجف
مدفننجف
خویشاوندان
سرشناس
عبدالله مامقانی
محل زندگینجف، ممقان
محل تحصیلنجف
اطلاعات آموزشی
اساتیدمرتضی انصاری
شاگردانسید حسینِ بادکوبه‌ایی لاهیجی، سید ابوالحسن اصفهانی
فعالیت‌های
اجتماعی
مخالفت با استبداد قاجار

شیخ محمد حسن، (درگذشته ۱۸ محرم ۱۳۲۳ ق. در نجف) پسر ملا عبدالله، پسرِ محمدباقر ممقانی (مامقانی) از فقیهان بنام و از مراجع شیعه بود.

تولد و تحصیلات[ویرایش]

محمدحسن مامقانی، پسر عبدالله پسر باقر مامقانی، در ممقان دیده به جهان گشود و برای تحصیل به نجف رفت. او پس از مدتی به مامقان بازگشت. اما پس از اقامتی ۸ ساله بار دیگر رهسپار نجف شد و در همان شهر ساکن شد و در محرمِ ۱۳۲۳ هجری قمری، در همان‌جا درگذشت و به خاک سپرده شد.

استادان[ویرایش]

مامقانی در نجف سال‌های پایانی سده سیزدهم -که کانون دوست‌داران دانش بود- نخست نزد شیخ مرتضی انصاری و پس از درگذشت او در حوزهٔ درس سید حسین کوه‌کمری و برخی دیگر از بزرگان، حضور یافت و سپس به تألیف و تصنیف سرگرم شد.

تالیفات[ویرایش]

تالیفات‌اش بسیارند، از جمله «البشری الوصول» و «درایع الاحکام». شرحِ خوی خداپسندانه و رفتار پارسایانه‌اش در «تنقیح المقال» و «ریحانه الادب»، به کمکِ پسرش -شیخ عبدالله مامقانی- آمده است.

شاگردان[ویرایش]

سید حسین بادکوبه‌ای لاهیجی

سید ابوالحسن اصفهانی


میرزا حسین فقیه سبزواری

داماد[ویرایش]

سید علی تبریزی مشهور به سید علی داماد، از مراجع و فقیهان مشروطه‌خواه داماد مامقانی است.

فرزند[ویرایش]

شیخ عبداله مامقانی رجالی مشهور سده چهاردهم فرزند او است. همچنین محی الدین مامقانی نوه پسری او است که در خرداد سال ۱۳۸۷ش در قم درگذشت.

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

محمدحسن مامقانی مخالف استبداد قاجار بود و در عزل و تکفیر اتابک اعظم با آخوند خراسانی و میرزا حسین خلیلی تهرانی و ملا محمد شربیانی همراه بود.

همچنین در جریان نهضت مشروطه، پس از آن که نامه‌های بسیاری از مردم ایران در شکایت از حکام مستبد قاجار به مراجع نجف رسید، آخوند خراسانی، شیخ حسن مامقانی، فاضل شربیانی و حاجی میرزا حسین تهرانی برای بررسی اوضاع و چاره‌جویی و اقدام درباره مشکلات، جلسات ۴ نفره‌ای را تشکیل دادند که سری بود و فرزندان و یاران او حق شرکت در جلسات را نداشتند. جلسات سیار، و به تناوب در منزل یکی از آنان برگزار می‌شد ولی با مرگ شربیانی و ممقانی جلسات پی گرفته نشد.[۱]

درگذشت[ویرایش]

شیخ محمدحسن ممقانی یک سال پیش از مشروطه و در ۵ فروردین ۱۲۸۴ در نجف درگذشت و در حرم علی به خاک سپردندش.

منابع[ویرایش]

  1. ««آخوند» هرگز راضی به اعدام «شیخ» نبود». جام جم آنلاین. دریافت‌شده در ۱۱ دی ۱۳۹۱.