تورسنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تورسنگ که به عنوان دیوار نگهبان[۱] استفاده شده.

تورسَنگ (نام‌های دیگر: سَلّه‌اندازی، تور سنگی، گابیون) در مهندسی عمران، قفسی توری را می‌گویند که درون آن را از قلوه‌سنگ و قطعات مختلف پر می‌کنند و تعدادی از آن‌ها را به صورت خشکه‌چینی روی هم قرار می‌دهند تا از ریزش دیواره خاکی جلوگیری شود.[۲]

در قدیم نیز تورسنگ را به شکل سبد استوانه‌ای شکل بدون ته می‌ساختند که از خاک پر کرده و برای جان‌پناه بکار می‌بردند.[۳] در قدیم به این کار سَلّه‌اندازی نیز می‌گفتند. سله واژه‌ای بود که برای زنبیلها و سبدهای بزرگ به‌کار می‌رفت.[۴]

تورسنگ‌ها در مهندسی عمران، راهسازی و امور نظامی کاربرد دارد. از آن برای استحکام‌بخشی کرانه‌های دریا و دریاچه‌ها در برابر فرسایش نیز استفاده می‌شود.[۵]

امروزه از گابیون‌ها در زیبایی منظر و محوطه سازی نیز استفاده می‌شود و برای این منظور از تارهای مفتول و ورق فلز cncشده به همراه پرکننده‌هایی مثل شیشه و سنگ‌های رودخانه‌ایی و بطری و … استفاده می‌گردد که جایگاه ویژه و رو به گسترشی در معماری فضای باز و لند اسکیپ پیدا کرده‌است

منابع[ویرایش]

  1. retaining wall
  2. فرهنگستان زبان فارسی: کلیه واژه‌های گروه حمل و نقل درون‌شهری - جاده‌ای.
  3. فرهنگ لغات انگلیسی-فارسی بابیلون.
  4. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سله[پیوند مرده]
  5. Freeman, Gary E. ; Fischenich, Craig J.(May 2000), "Gabions for Streambank Erosion Control بایگانی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine", Environmental Laboratory, U.S. Army Corps of Engineers