قبادبزن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۴°۲۱′۲۲″ شمالی ۵۰°۵۱′۵۸″ شرقی / ۳۴.۳۵۶۱۱°شمالی ۵۰.۸۶۶۱۱°شرقی / 34.35611; 50.86611[۱]

قبادبزن
تصویری از قبادبزن
تصویری از قبادبزن
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان قم
شهرستان قم
بخش کهک
نام محلی قابدون‌بزن
مردم
جمعیت ۶۱۳ تن
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۵۷ متر
اطلاعات روستایی
کد آماری ۰۰۶۸۷۳
ره‌آورد آلو، قیسی
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۲۵۳۴۴۵

قُبادبِزَن (در گویش محلی: قابدون‌بزن) روستایی در بخش کهک در جنوب استان قم ایران است. این روستا در نزدیکی شهر کهک و روستای مشهور فردو قرار دارد و جمعیتی در حدود ۶۰۰ تن دارد.

در قبادبزن یک امامزاده و دو مسجد وجود دارد و قبرستان روستا در میدان اصلی روستا و در نزدیکی امامزاده و مسجد قرار داد.

برخی نام این روستا را برگرفته از قباد پادشاه ساسانی و پدر خسرو انوشیروان می‌دانند. همچنین در نزدیکی روستا برخی آثار متعلق به دورهٔ ساسانی وجود دارد و اشیای باستانی مانند سکه و مجسمه نیز کشف شده‌است.

مردم[ویرایش]

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۱۳ نفر (۱۷۴ خانوار) بوده‌است.[۲] مردم قبادبزن شیعه هستند و به زبان فارسی سخن می‌گویند. پیشهٔ اهالی ده بیشتر کشاورزی و کارگری است و به دلیل مهاجرت ساکنان از روستا به شهرها، جمعیت آن طی سالیان متمادی بیشتر نشده‌است و حتی کاهش یافته‌است. از صنایع دستی قدیمی مردم ده، کرباس بافی است.[۳]

نخل گردانی در قباد بزن[ویرایش]

نخل گردانی بیش از ۴۰۰ سال است که در روز عاشورای حسینی نخل چوبی که نماد تابوت حسین بن علی است گردانیده میشود.

آب و هوا و کشاورزی[ویرایش]

اگر از دور به قبادبزن نگاه شود، این روستا مانند منطقه‌ای کاملاً سرسبز و با درختان بلند فراوان در میان کویر خشک و بی آب و علف، جلوهٔ بسیار زیبایی خواهد داشت. پیرامون قبادبزن مناطق کویری و یک سمت آن کوهستان است، ولی در روستا با استفاده از آب قنات به باغداری می‌پردازند و آب قنات به صورت نهر کوچکی در روستا جریان دارد.

آب وهوای قبادبزن خنک و کوهستانی است. محصولات کشاورزی این روستا بیشتر آلو، آلبالو، شلیل، قیسی (آلوی خشک شده)، بادام، گردو، سیب و سایر میوه‌های درختی است. راه قبادبزن در مسیر راه فرعی کهک به روستای کرمجگان است و کورس‌آباد نیز جزئی از قبادبزن است. باغ‌های قبادبزن؛ باغ‌نره، چنارک، باقرآباد، لارمونجه ،باغ صفا،باغ بالائین،دریُوه وباغ انگوری نام دارند محله هاي روستاي قباد بزن :


بالا- همواره گله – مور– قلعه - پشت صحرا – پائين – در ابوله – تكيه - سر گذر – جنت آباد – دوازده امام – سر قنات – بلنديه - پشت بخشي – پاچنار – آسياب – ونووه – ده نو (امام )

دشتهاي روستاي قباد بزن :

    دشت بانو -  باغ صفا – زير باغ – باغ بالاخونه – چاله ها – مچولي – سر كمر زرد –  امیدخدا – واله – باغ نقلي -  كوچه باغ – كوچه پشكه ها -  صحرائي – خاك سرخه – علي بك

شاهزاده محسن[ویرایش]

باغی در قبادبزن

نام امامزادهٔ قبادبزن «شاهزاده محسن» است که آب دهکده از کنار آن می‌گذرد؛ و بعقه‌ای ساده با ایوانی در شمال دارد و بنای آن کهن نیست. قاعدهٔ بنای امامزاده از بیرون چهار ضلعی با جدار سنگ و ملاط گچ و از درون، مربع است که در هر ضلع، شاه‌نشینی و در هر کدام از شاه‌نشین‌ها دری وجود دارد. در چهار گوشهٔ بالایی بنا، نیم طاقی زده‌اند و مربع را به هشت ضلعی تبدیل کرده‌اند و سپس با زدن چند رسمی بند، آن را بالا برده‌اند. در وسط بقعه، مرقدی ساده و در جهت شمالی بقعه، ایوانی با پوشش دو قوسی قرار دارد که نسبتاً قدیمی است و در سمت جنوبی آن، تالاری نوساز با پوشش مسطح ساخته شده‌است.[۴]

میرزای فیض دربارهٔ آن نوشته‌است: «در بدایت سن ایامی که بدان قریه عبور اتفاق ما افتاد، مکان مضجع این امامزاده تل کوچک خاکی بود. سیدی مذکور داشت که این مکان مضجع، امامزاده‌ای است موسوم به محسن. در سنه ۱۲۶۸ هجری که بدان قریه برگشتم، اهالی آن قریه را دیدم از جهت حسن‌ظن به قول آن سید، آن مکان را حفر می‌نمودند که ملاحظه آثاری کنند. پس از دو سال دیگر که بدان قریه وارد شدم، ملاحظه کردم بقعه او را تمام کرده بودند. این بنده دو تخته زیارت‌نامه به خط خود به جهت آن مضجع نوشته و وقف نمودم.»[۵]

حمام قبادبزن[ویرایش]

حمام روستای قبادبزن در بخش شمالی و منتهی‌الیه یکی از محورهای مسکونی روستا قرار گرفته‌است. در امتداد شمالی این محور باغ‌های حاصلخیزی وجود دارد و رود کوچکی از کنار این محور می‌گذرد و چشم‌انداز دلپذیری را به وجود آورده‌است. در کنار این جوی آب و سمت باختری حمام، آسیاب متروک قدیمی قرار گرفته‌است. با توجه به عدم تراکم بافت مسکونی در پیرامون حمام به نظر می‌رسد که این بنا در خارج از محدوده روستایی زمان ساخت، بنا شده‌است. نوع طراحی قوس‌ها و نحوه پوشش سقف‌های آن، تاریخ بنا را به دوره قاجاریه منسوب می‌کند. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۶]

قنات[ویرایش]

زندگی روستای قبادبزن به قنات آن بستگی دارد، چرا که این روستا در منطقه‌ای کویری واقع شده‌است و تمام آب آن از قنات تأمین می‌شود. آب این قنات به صورت نهر کوچکی از میان روستا می‌گذرد که باعث تلطیف هوا و زیبایی روستا شده‌است. روستا دارای یک رشته قنات دیگر می باشد که از منطقه ای خوش اب و هوا به اسم باغ بالاین توسط جوی آب به روستا هدایت می گردد و به آب قنات اصلی اضافه می گردد تقسیم بندی آب قنات به صورت ساعتی می باشد و هر هشت روز نوبت می چرخد ودر ساعت و دقیقه مشخص مالکان اب می توانند از ان استفاده نمایند . روستا در سال های گذشته مشکل آب شرب داشت که در روز فقط یک ساعت آب لوله کشی داشت ولی از سال ۹۶با اتصال به لوله کشی سراسری که از سد دز می باشد مشکل اب شرب مرتفع گردیده است حدود ۴۰۰ حلقه چاه در این روستا حفر شده که اکثر آنها غیرقانونی هستند.

مشخصات قنات قبادبزن[ویرایش]

  • مالکان: ۱۶ تن
  • زمین‌های زیر کشت: ۶۵
  • طول قنات: ۲۲۰۰ متر
  • عمق مادر چاه: ۳۰ متر
  • تعداد میله چاه: ۶۰
  • فاصله مظهر تا محل: ۱۶ متر[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]