فولاد کربنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در فولاد کربنی بجز کربن و برخی عناصر معمول (مانند سیلیسیم، منگنز، گوگرد و فسفر) عنصر دیگری نیست. فولادهای ساده کربنی به صورت تقسیم‌بندی می‌شوند:

فولا ساده کربنی درصد کربن موارد استفاده
نرم (کم کربن) کمتر از ۰٫۱۵ پرچ، لوله‌های شیار دار
کربن متوسط ۰٫۳ الی ۰٫۶ شفت، میل لنگ، فنر
پر کربن ۰٫۶ به بالا اره، آچار، مته

با اضافه کردن بعضی عناصر به آهن، آلیاژهایی ساخته می‌شود که خواص بسیار عالی دارند. برای نمونه بااضافه نمودن کروم به آهن، فولاد ضد زنگ ساخته می‌شود که در مقابل خوردگی‌های مختلف مقاومت بسیاری دارد.

استیل زمانی ضد زنگ است که حداقل ۱۰٫۵٪ کروم داشته باشد. کروم پس از ترکیب با اکسیژن هوا اکسید کروم درست می‌کند که لایه روی استنلیس استیل به وجود می‌آورد. این لایه قابل دید نیست اما باعث می‌شود ارتباط بین هوا و فلز از بین رفته و استیل سالم بماند. مقدار زیادتری از کروم و نیز برخی دیگر از عناصر موجود در آلیاژ مانند نیکل و مولبیدن این لایه را تقویت کرده و خصوصیت ضد زنگ بودن راافزایش می‌دهد.

لوله های استنلس استیل در الیاژهای مختلف موجود می باشد 304 316 321 310 برای کارهای مختلف کارایی دارن بعضی از استیلها در دمای بالا مورد استفاده قرار میگیرند همانند 321 310 و تعدادی از لوله ها هم در صنایع شیمایی و صنعتی و غذایی مورد استفاده قرار میگیرند همانند لوله استیل 304 و لوله استیل316 با الیاژهای متفاوت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]