عبدالله زکی شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عبدالله زکی شیرازی
زادروز؟
شیراز
درگذشت۱۲۷۸م/ ۶۷۷ق
شیراز
پیشهآموزگار، عارف، رباعی‌سرا
تأثیرپذیرفتگانقطب‌الدین شیرازی، ظهیرالدین بزغش و ناصرالدین بیضاوی
لقبشیخ

شرف‌الدین عبدالله زکی شیرازی (؟ - ۱۲۷۸م) آموزگار، عارف و شاعر رباعی‌سرای ایرانی در سدهٔ هفتم هجری/ سیزدهم میلادی بود.[۱][۲][۳]

زندگی[ویرایش]

عبدالله بن ابوتراب زکی شیرازی در سالی نامعلوم در بوشکان، در نزدیکی کازرون زاده شد. نسب‌نامهٔ او عبدالله بن ابی تراب بهرام بن زکی بن عبدالله بن یقظان بنجیری است. از استادان روزگار خود بود و ناصرالدین بیضاوی و قطب‌الدین شیرازی از شاگردانش بودند؛ قانون بوعلی سینا را در شیراز درس می‌داد.[۴] در شعر، به رباعی گرایید و در عرفان از بزرگان فارس شمرده می‌شود.
زکی شیرازی در سال ۶۷۷ق/ ۱۲۷۸م در شیراز درگذشت در صفه جنوبی مدرسه بنجیر به خاک سپرده شد.[۵]؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی:[۱]

نادر العصر زکی، تا ز جهانرفت با آن هنر و ممتازی
همه گفتند پی تاریخش:آه حیف از زکی شیرازی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ نظمی تبریزی، علی (۱۹۷۶). دویست سخنور؛ تذکرةالشعرای منظوم و منثور. تابش. ص. ۱۳۳.
  2. رضاقلی‌خان هدایت (۱۳۸۲). مجمع‌الفصحاء. دوم. تهران: امیرکبیر. ص. ۶۹۵.
  3. [[دانشنامه بزرگ اسلامی]]. یکم. مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۱۳۶۷. ص. ۶۱۱. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۰۲۵-۰۴-۱. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)
  4. میر، محمد تقی (۱۳۶۸بزرگان نامی پارس، جلد اول، شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز
  5. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۳۰۴