شاوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شووعوت
شووعوت
پنیری خاص که به طور معمول توسط یهودیان اشکنازی در شووعوت خورده می‌شود.
نام رسمی (به عبری: שבועות or חג השבועות)
برپایی توسط یهودیت
نوع یهود
مفهوم یکی از سه جشن اصلی شلوش رگالیم. جشنی برای نزول تورات توسط یَهوَه بر موسی و قوم بنی‌اسرائیل.
آغاز ششمین روز سیوان
پایان غروب هفتمین روز همان ماه
جشن‌ها جشنواره غذاها. هرشب خواندن تورات. خواندن کتاب روت. خوردن شیر و پنیر. آزین‌بندی خانه‌ها و کنیسه

جشن شووعوت (به عبری: שבועות) معنی واژه شووعوت به عبری "هفته‌ها" است. این جشنی مذهبی برای یهودیان است. جشن شووعوت برای یهودیان تعطیل است که در روز ششم ماه سیوان (در تقویم عبری) است.(اواخر ماه مه یا اوایل ماه ژوئن). جشن شووعوت ۵۰ روز پس از عید فصح برگزار می‌شود. بسیاری از یهودیان این عید را به همین دلیل پنطیکاست (πεντηκοστή، روز پنجاهم) می‌شناسند. کار در روز شووعوت ممنوع است.

فلسفه این روز[ویرایش]

دراصل شووعوت روزی است که توراه از طرف خدا به ملت اسرائیل در کوه سینا (که شامل ده فرمان هم می‌شود) نازل شد. شووعوت نیز به فصل برداشت دانه در اسرائیل می‌پیوندد. در دوران باستان، برداشت دانه هفت هفته به طول انجامید و یک فصل از خوشحالی برای مردم بود. آن را با برداشت جو در عید فصح آغاز می‌شد و با برداشت گندم در شووعوت به پایان می‌رسید.[۱][۲]

پانویس[ویرایش]