شاوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شاووعوت
شاووعوت
پنیری خاص که به طور معمول توسط یهودیان اشکنازی در شاووعوت خورده می‌شود.
نام رسمی (به عبری: שבועות or חג השבועות)
برپایی توسط یهودیت
نوع یهود
مفهوم یکی از سه جشن اصلی شلوش رگالیم. جشنی برای نزول تورات توسط یَهوَه بر موسی و قوم بنی‌اسرائیل.
آغاز ششمین روز سیوان
پایان غروب هفتمین روز همان ماه
جشن‌ها جشنواره غذاها. هرشب خواندن تورات. خواندن کتاب روت. خوردن شیر و پنیر. آذین‌بندی خانه‌ها و کنیسه

جشن شاووعوت (به عبری: שבועות) معنی واژه شاووعوت به عبری "هفته‌ها" است. این جشنی مذهبی برای یهودیان است. جشن شاووعوت برای یهودیان تعطیل است که در روز ششم ماه سیوان (در تقویم عبری) است.(اواخر ماه مه یا اوایل ماه ژوئن). جشن شاووعوت ۵۰ روز پس از عید فصح برگزار می‌شود. بسیاری از یهودیان این عید را به همین دلیل پنطیکاست (πεντηκοστή، روز پنجاهم) می‌شناسند. کار در روز شاووعوت ممنوع است.

فلسفه این روز[ویرایش]

دراصل شاووعوت روزی است که توراه از طرف خدا به ملت اسرائیل در کوه سینا (که شامل ده فرمان هم می‌شود) نازل شد. شاووعوت نیز به فصل برداشت دانه در اسرائیل می‌پیوندد. در دوران باستان، برداشت دانه هفت هفته به طول انجامید و یک فصل از خوشحالی برای مردم بود. آن را با برداشت جو در عید پسخ آغاز می‌شد و با برداشت گندم در شاووعوت به پایان می‌رسید.[۱][۲]

پانویس[ویرایش]