سیستوسکوپی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سیستوسکوپی یک پروسه خاص است که به متخصص ارولوژی (urology) کمک می‌کند شما اجازه می‌دهد تا مثانه شما و لوله ای که جریان ادرار را از بدنتان خارج می‌کند مورد آزمایش قرار دهد. یک لوله باریک (سیستوسکوپ) به همراه یک لنز وارد مجرای ادرار شما می‌شود و به سمت مثانه هدایت می‌شود.

سیستوسکوپی ممکن است در یک اتاق آزمایش و به کمک بی‌حسی موضعی برای مجرای ادرار انجام می‌شود. این پروسه به صورت سر پایی انجام می‌شود و به کمک مسکن‌ها پیگیری خواهد شد. یک گزینه دیگر این است که در داخل بیمارستان و با بی هوشی عمومی سیستوسکوپی انجام می‌شود.[۱]

سیستوسکوپی یا آندوسوکپی وسیله ای از راه مجرای ادرار وارد مثانه می‌شود. سیستوسکوپی اطلاعات با ارزشی از مجراری ادرار، پروستات و مثانه به پزشک می‌دهد. تومورهای مثانه از نوع مخملی شکل که با هیچ وسیله ای قابل تشخیص نیستند به راحتی به وسیلهٔ سیستوسکوپی قابل تشخیص هستن. بیمارانی که باید عمل پروستات شوند، قبل از عمل حتماً باید سیستوسکوپی شوند. التهاب‌های مثانه کاملاً به وسیلهٔ سیستوسکوپی قابل تشخیص هستند.[۲]

چرا سیستوسکوپی انجام می‌شود؟[ویرایش]

از سیستوسکوپی برای تشخیص، بررسی و درمان مشکلاتی که بر مثانه و مجرای ادرار تأثیر گذاشتند استفاده می‌شود. پزشک معالج شما ممکن است این روش را برای موارد زیر پیشنهاد کند:

  • بررسی علل بروز نشانه‌ها و علائم: از جمله این علائم می‌توان به وجود خون در ادرار، بی‌اختیاری ادرار، مثانه پرکار و ادرار دردناک اشاره کرد. سیستوسکوپی همچنین می‌تواند در تعیین علت بروز عفونت‌های مجاری ادراری به پزشک کمک کند. با این حال سیستوسکوپی عموماً در حالی که شما عفونت مجاری ادرار فعال داشته باشید انجام نمی‌شود.
  • تشخیص بیماری‌ها و شرایط خاص مثانه در افراد: از جمله مثال‌های آن می‌توان به سرطان مثانه، سنگ‌های مثانه و التهاب مثانه (سیستیتیس) اشاره داشت.
  • درمان بیماری‌ها و مشکلات مثانه: ابزارهای خاصی به کمک سیستوسکوپ وارد بدن می‌شوند تا برخی شرایط خاص را در داخل مثانه درمان کنند. به عنوان مثال تومورهای مثانه بسیار کوچک می‌توانند به کمک سیستوسکوپی حذف شوند.
  • تشخیص یک پروستات بزرگ شده: سیستوسکوپی می‌تواند تنگ شدن مجرای ادرار در جایی که از غده پروستات می‌گذرد را نشان دهد و در نتیجه بزرگی پروستات توسط آن مشخص می‌شود.

خطرات سیستوسکوپی[ویرایش]

طبیعی است که در طول دو تا سه روز پس از پروسه احساس سوزش در حین ادرار داشته باشید. ممکن است لازم باشد که بیش از حد معمول ادرار کنید. سعی نکنید ادرار خود را نگه دارید، چرا که خون در مثانه، ممکن است موجب ایجاد لخته و انسداد شود. وجود خون در ادرار پس از پروسه، به خصوص اگر بیوپسی انجام شده باشد، طبیعی است. نوشیدن مقدار زیاد آب باعث کاهش سوزش و خونریزی می‌شود.[۳]

بعضی افراد عوارض جدی تری را تجربه می‌کنند از جمله[ویرایش]

تورم مثانه[ویرایش]

تورم مثانه شایع‌ترین عارضه است. این وضعیت باعث می‌شود، ادرار کردن مشکل شود. اگر بیش از هشت ساعت بعد از عمل ادرار نکردید، به پزشک خود خبر دهید.

عفونت[ویرایش]

در موارد نادر، میکروب‌ها به دستگاه ادراری وارد می‌شوند و باعث عفونت می‌شوند. تب، اسهال با بوی عجیب، تهوع، و کمر درد علائم عفونت هستند. ممکن است به آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشید.

خونریزی[ویرایش]

برخی افراد از خونریزی جدی و شدید رنج می‌برند. اگر این اتفاق افتاد سریعاً به پزشک خود خبر دهید.

اگر هر یک از علائم زیر را داشتید به پزشک خود خبر دهید[ویرایش]

تب بالای ۴۰ درجه سلسیوس

خون قرمز روشن یا لخته‌های بافتی در ادرار

درد شکم مداوم

  1. «Cystoscopy - Mayo Clinic». www.mayoclinic.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۳.
  2. «سیستوسکوپی چیست؟ سیستوسکوپی مجرای ادراری و مثانه». دکتر هوشنگ قوامی متخصص ارولوژی. ۲۰۱۹-۰۳-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۳.
  3. «دربارهٔ سیستوسکوپی چه می‌دانید؟». پروفسور حسین کرمی متخصص ارولوژی. ۲۰۱۴-۰۲-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۳.