سید عباس حسینی قائم‌مقامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سید عباس حسینی قائم مقامی تئولوگ، فقیه، اصولی، فیلسوف و عالم اجتماعی ایرانی است. وی مدیر مرکز اسلامی هامبورگ و رئیس آکادمی اسلامی آلمان بود.

زندگینامه[ویرایش]

در ۱۳۴۳ شمسی در تهران و در خانوادهٔ سیاست‌مدار به‌نام دوره قاجار، میرزا سید ابوالقاسم قائم مقام فراهانی متولد گردید. وی که پدرش نبیره قائم مقام می‌باشد با چهار واسطه به صدر اعظم می‌رسد و شجره خانوادگی قائم مقام نیز با سی و چهار واسطه به امام چهارم شیعیان (زین العابدین) منتهی می‌گردد.

قائم مقامی از اولین سال‌های تحصیل رسمی، همزمان فراگیری علوم دینی را در حوزه علمیه تهران آغاز کرد و طی چند سال از محضر استادان بزرگ و نامدار حوزه‌های علمیه تهران و قم در رشته‌های فقه، فلسفه و عرفان بهره برد و در نخستین سال‌های جوانی به درجه اجتهاد رسید.

آیت‌الله قائم مقامی در کنار دروس حوزوی به فراگیری و مطالعه جدی فلسفه جدید و فلسفه سیاست روی آورد.

او علاوه بر تدریس فقه، اصول و فلسفه در حوزه علمیه، سال‌ها در دانشگاه‌های مختلف تهران در سمت استادیار به تدریس فلسفه اسلامی، عرفان اسلامی مبانی فقه و حقوق اسلامی، اندیشه سیاسی و کلام تطبیقی اشتغال داشت و در سال ۱۳۷۴ نیز از سوی دپارتمان مطالعات خاور نزدیک دانشگاه برکلی آمریکا به تدریس در دوره‌های عالی در رشته‌های عرفان و الهیات دعوت گردید.

قائم‌مقامی در سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۸م) به عنوان جوان‌ترین مجتهد در انتخابات مجلس فقهای ایران شرکت کرد. وی از ابتدای سال ۲۰۰۴ میلادی به عنوان امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ و رئیس آکادمی اسلامی آلمان مشغول به فعالیت می‌باشد. وی با تاسیس اتحادیه اروپایی علماء و تئولوگ‌های شیعه و به انتخاب اعضای آن که از ۱۶ کشور اروپایی می‌باشند در سال ۲۰۰۶ به ریاست این اتحادیه برگزیده شد. از اهداف اصلی این اتحادیه، تلاش برای ایجاد تفاهم هر چه بیشتر با جامعه اروپایی، معرفی و تبیین اسلام حقیقی و عقلانیت اسلام و نفی آلایه‌های افراطی ای که از سوی افراطیون به نام اسلام و مسلمانان صورت می‌گیرد اعلام شده است.

آثار و نظریات[ویرایش]

در آثار قائم مقامی پاره‌ای نظریه‌ها طرح و بررسی شده‌است که تبیین مشروعیت دخالت روشمند عقل بشری در فرایند استنباط احکام شرعی، تفکیک میان مشروعیت سابژکتیو (حقانیت) از مشروعیت آبژکتیو و تاکید بر ضرورت دومی در حاکمیت سیاسی، نقد روش‌شناختی اجتهاد بر مبنای اصول جهانشناختی و… از آن زمره می‌باشد.

در مجموعه مقالاتی که در سال ۱۳۶۸ به قلم وی منتشر گردید، با بررسی منطقه الفراغ شرعی برای نخستین بار الگویی حداقلی از شریعت بر مبنای مبانی پذیرفته شده در اجتهاد و اصول فنی فقه ارائه شد.

کتاب «کاوش‌های فقهی» که دربرگیرنده مجموعه‌ای از نظریه‌های فقهی ایشان است در سال ۱۳۷۷ به عنوان کتاب سال حوزه‌های علمیه در دو رشته فقه و اصول حائز مرتبه نخست گردید.

از او تا کنون بیش از یکصد مقاله و کتاب در موضوعات مختلف فلسفی، عرفانی، حقوقی و فقهی به چاپ رسیده‌است. کتاب‌های قدرت و مشروعیت، سِفر عشق، تاملات فلسفی، رنج بی‌پایان و مدخل قرآن از آن جمله می‌باشند.

آراء و نظرات آیت‌الله قائم مقامی در طول سال‌های گذشته به صورت تاثیرگذاری در نزد نخبگان و افکار عمومی جامعه اروپایی بازتاب مثبت و قابل توچهی داشته‌است. به عنوان نمونه به نامه سرگشاده آیت‌الله به پاپ بندیکت شانزدهم که انعکاس گسترده‌ای در رسانه‌های اروپا و جهان داشت، موضع‌گیری ویژه و نقد مواضع رییس جمهور احمدی نژاد در خصوص هولوکاست و سخنرانی در اجلاس مشترک رهبران دینی با سران اتحادیه اروپا در بروکسل می‌توان اشاره کرد.

منابع[ویرایش]